امروز سه شنبه 03 مرداد 1396      صفحه اصلي | درباره ما | درخواست ثبت فیدخوان | گزارش تخلف مطلب | تبليغات | تماس با ما


pardiskmu87.cloob24.com     

دی متیل سولفوکساید و کاربردهای درمانی آن

0

دی متیل سولفوکساید و کاربردهای درمانی آن

از گذشته دی متیل سولفوکساید برای درمان بیماری های مختلفی مورد آزمون قرار گرفته است؛ اما تنها اندیکاسیونی که مورد تایید اداره غذا و داروی امریکا (US-FDA) است، درمان علامتی نوعی بیماری مثانه موسوم به سیستیت بینابینی (interstitial cystitis) بوسیله DMSO است...

دی متیل سولفوکساید (DMSO) در داروسازی و شیمی به عنوان یک حلال آپروتیک قطبی شناخته می شود که موارد مصرف زیادی در تحقیقات و در صنعت دارد. اما آنچه در این مطلب مورد توجه قرار دارد، اثرات درمانی آن است. با آنکه موارد مصرف زیادی برای دی متیل سولفوکساید در بالین گزارش شده است، به طور کلی موارد مصرف آن را می توان در سه زمینه بیماری های اورولوژی، انکولوژی و درماتولوژی خلاصه کرد.

دی متیل سولفوکساید در بیماری های مثانه

از گذشته دی متیل سولفوکساید برای درمان بیماری های مختلفی مورد آزمون قرار گرفته است؛ اما تنها اندیکاسیونی که مورد تایید اداره غذا و داروی امریکا (US-FDA) است، درمان علامتی نوعی بیماری مثانه موسوم به سیستیت بینابینی (interstitial cystitis) بوسیله DMSO است. سیستیت‌ بینابینی‌ نوعی‌ التهاب‌ دیواره‌ مثانه است که‌ علایمی‌ شبیه‌ سیستیت‌ (عفونت‌ باكتریایی‌ مثانه‌) دارد. این بیماری با درد و سوزش، اضطرار و تکرر ادرار همراه است.

یکی از فرآورده های تجاری موجود در بازار دارویی، محلول استریل 50 درصد دی متیل سولفوکساید با نام تجاریRimso-50 است. این ترکیب از طریق کاتتر وارد مجاری ادرار شده و به‌ مدت‌ 15 دقیقه‌ در مثانه‌ نگاه‌ داشته‌ و سپس‌ تخلیه‌ می‌شود. این‌ درمان‌ هر دو هفته‌ تكرار می‌شود، یا تا زمانی‌ كه‌ علایم‌ تخفیف‌ یابند؛ و سپس‌ برحسب‌ نیاز تكرار می‌شود. مصرف‌ دی‌متیل‌ سولفوكساید باعث‌ وجود آمدن‌ یك‌ بوی‌ شبیه‌ سیر در پوست‌ و تنفس‌ می‌شود كه‌ تا 72 ساعت‌ ادامه‌ می‌یابد.

دی متیل سولفوکساید و اسکلرودرما (Scleroderma)

اسکلرودرما یک بیماری اتوایمیون مزمن می باشد که در اثر فعال شدن سیستم ایمنی بدن، تولید بیش از اندازه ی لایه های ضخیم کلاژن را در پوست سبب می شود. این تولید غیرطبیعی کلاژن، باعث التهاب، آسیب بافتی و ضخیم شدن می شود.

اسکلرودرما در نوع خفیف خود پوست، عضلات و مفاصل را درگیر می نماید و در نوع شدید خود ارگان های دیگر بدن نظیر کلیه، شش ها، قلب و چشم ها را نیز درگیر می کند. علت بروز این بیماری ناشناخته است و درصد بروز آن در خانم ها نسبت به آقایان بیشتر می باشد. علائم این بیماری معمولا در سنین 35 تا 65 سالگی بروز می کند. علائم این بیماری شامل سفت شدن پوست زیر بافت عضلانی اسکلتی، لکه های تیره، خشکی دهان، التهابات لثه و خستگی است. این بیماری بیشتر بازوها، رانها و پیشانی را درگیر می کند.

جهت درمان سیستمیک بیماری از داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی استفاده می کنند که باعث کاهش عملکرد سیستم ایمنی و در نتیجه مهار سلول های فیبروبلاست (سلول های سازنده کلاژن) می شوند. جهت کنترل و کاهش علائم پوستی ناشی از این بیماری کورتیکواستروئیدهای موضعی و محلول 30 تا 50 درصد دی متیل سولفوکساید درمان های انتخابی دیگر می باشند.

دی متیل سولفوکساید در درمان آمیلوئیدوزیس (Amyloidosis)

آمیلوئیدوزیس در اثر تجمع غیر معمول پروتئین آمیلوئید در بافت های مختلف بدن به وجود می آید. این بیماری علاوه بر پوست، قلب، کلیه ها، معده و سیستم عصبی مرکزی را درگیر می کند. نوع پوستی آن به 3 دسته ی لیکن، ماکولار و ندولار تقسیم می شوند.

علائم بیماری شامل التهاب، نقطه های کوچک قرمز رنگ و مسطح روی پوست، پوسته پوسته شدن، خارش و در نوع شدید خود بروز پاپول، پاسچول و ندول در اطراف چشم،گردن و اندام های تناسلی را بهمراه دارد.

نواحی از بدن که این بیماری آن ها را درگیر می نماید، شامل ناحیه ی بین شانه ها و پشت، پستان ها، اطراف چشم و بازوها می باشد. درمان این بیماری با تجویز آنتی هیستامین جهت کاهش خارش و کورتیکواستروئید های موضعی جهت کاهش التهاب و خارش می باشد. محلول 40 درصد دی متیل سولفوکساید به صورت موضعی و فتودرمانی با اشعه UV-B جهت کاهش علائم بسیار مفید گزارش شده است.

دی متیل سولفوکساید در سندرم کف دست و پا (Hand and Foot Syndrom)

سندرم کف دست و پا یا Palmar-plantar erythrodysesthesia یکی از عوارض جانبی در شیمی درمانی سرطان می باشد. این سندرم در اثر مصرف بسیاری از داروهای شیمی درمانی نظیر فلواوراسیل و دوکسوروبیسین و کپسیتابین و ... ایجاد می شود که در اثر نشت دارو به خارج از رگ آسیب بافتی را بطور ویژه در کف دست و پا ایجاد می کند. در این بیماری علائمی شامل التهاب، تاول ،راش، درد و حساسیت به تماس در نقاطی از دست و پا ظاهر می شوند که در موارد شدید، قرمزی مشابه آفتاب سوختگی ، زخم های پوستی، پوسته پوسته شدن،کبودی متمایل به رنگ سیاه و درد شدید را به همراه دارد.

پزشک معالج با مشاهده این علائم شروع به کم کردن دوز داروهای شیمی درمانی و یا حتی قطع مصرف آن می نمایند تا علائم بهبود یابند. علاوه بر این شروع به تجویز مصرف خوراکی یا موضعی کوتیکواستروئیدها می نمایند. از سوی دیگر مصرف موضعی دی متیل سولفوکساید جهت کاهش اثرات تخریبی ناشی از داروهای شیمی درمانی موثر واقع شده است. در بعضی موارد ویتامین ب6 (پیریدوکسین) جهت کاهش بروز علائم و ضد دردهای نظیر استامینوفن جهت کاهش درد تجویز می شود. در مقالات مصرف دی متیل سولفوکساید با غلظت 99 درصد جهت کنترل علائم ناشی از مصرف داروهای شیمی درمانی گزارش شده است.

پرمنگنات پتاسیم Kmno4

غلظتی که استفاده می شود1در 1000 تا 2 در 1000 است . پرمنگنات پتاسیم را وزن کرده و در آب حل کنید.

موارد مصرف : ضد عفونی کننده و ضد عرق – محلول آبی 1 در 1000 آن بر روی زخم ها و آبسه ها اثر پاک کنندگی دارد – محلول 1 در4000 آن دهان شویه می باشد.

دستور مصرف :محلول باید به صورت تازه تهیه شود . روازی دو بار موضع شسته شود.

محلول هیدرو الکلی ائوزین ( Eosin solution )

پودر ائوزین1گرم / اتانل 70 درجه تا 100 میلی لیتر /

پودر قرمز ائوزین به خوبی در آب و الکل حل می شود . این پودررا در ظرف در بسته و محیط خشک نگهداری نمایید .

موارد مصرف : این دارو قابض و ضد عفونی کننده و در زخمهای ترشح دار، آبله مرغان و ضایعات تاولی پوست به کار می رود.

 دستور مصرف : روزی 3 تا 4 بارروی موضع مالیده شود.

لوسیون بارو Burrow’s lotion

5 گرم استات آلومینیوم را وزن نموده و با آب جوشیده سرد شده به حجم 100 میلی لیتر برسانید . این محلول به صورت یک چهارم تا یک چهلم می تواند رقیق و مصرف شود .

موارد مصرف : آنتی سپتیک خفیف برای التهاب پوستی – قابض و خشک کننده – در اگزما و زخمهای ترشح دار

دستور مصرف : کمپرس مرطوب روی ضایعه

اسید استیک (Acetic acid)

اسید استیک غلیظ به صورت تجاری 37% وزنی-وزنی می باشد که باید رقیق شود .

(وزن مخصوص اسید غلیظ×درصد قوت اسید قوی وزنی-وزنی)÷(حجم اسیدرقیق شده×درصداسیدرقیق وزنی-حجمی) = حجم اسید غلیظ مورد نیاز

طبق فرمول برای تهیه محلول 100 میلی لیتر 1% وزنی – حجمی از اسید استیک غلیظ با وزن مخصوص 1.041 گرم بر میلی لیتر - 2.6 میلی لیتر اسید غلیظ را به حجم 100 میلی لیتر می رسانیم.

2.6=(1.041×37)÷(100×1)

توجه : در رقیق سازی اسیدها ، اسید را به آب اضافه کنید چون واکنش گرمازاست .

موارد مصرف : ضد باکتری – با غلظت 5% باکتری کش – محلول اسید استیک 5% در ایزوپروپیل الکل 85 درجه (حجمی-حجمی) در جلوگیری از التهاب گوش خارجی پس از شنا

دستور مصرف : به صورت کمپرس مرطوب یا با پنبه به ضایعات بمالید .

ویوله دوژانسین Violet de gentian-Methyl violet-crystal violet

1. crystal violet1 گرم

2. الکل 90 درجه 8 میلی لیتر

3. آب تا 100 میلی لیتر

1 را در 2 حل کنید و بعد کم کم آب را اضافه می کنیم و خوب هم می زنیم .

موارد مصرف : مؤثر بر باکتری های گرم مثبت به خصوص استافیلوکوک ، قارچها مثل کاندیدا ، برفک دهان

تنتورید Iodine Tincture

iodine دو گرم

Potassium iodine دو و چهار دهم گرم

Alcohol 96 پنجاه میلی لیتر

 Water تا 100 میلی لیتر

یدید پتاسیم را در آب حل کرده و ید را در الکل حل کنید. سپس هر دو محلول را روی هم بریزید و با آب به حجم برسانید.

توجه : ید ماده ای سمی است و باید سریع محلول را تهیه کرد. همینطور از اسپاتول یا وسایل فلزی استفاده نکنید.

موارد مصرف :باکتری کش قوی و ضد عفونی کننده زخمها

الکل کامفر Alcohol camphor

1. Camphor ده گرم

2. ethanol 70 تا 100 میلی لیتر

1 را در 70 میلی لیتر الکل 90 درجه حل کنید وسپس 30 میلی لیتر آب مقطر به تدریج اضافه کنید و در هر مرحله به شدت تکان دهید.

موارد مصرف : ضد درد ملایم ، ضد خارش ، ضد عفونی کننده زخم ها مثل زخم بستر

آب کامفر غلیظ ConcenTrated camphor water

1. Camphor چهار گرم

2. الکل 90 درجه 60 میلی لیتر

3. آب تا 100 میلی لیتر

2 را به 1 اضافه کرده و به شدت تکان دهید ، بعد آب را در چند مرحله اضافه کنید و به شدت تکان دهید تا محلول شفاف ایجاد شود .

موارد مصرف : ضد درد ملایم ، ضد خارش

آب آلیبور Eau de Alibour

1. سولفات مس 1 گرم

2. سولفات روی1.5 گرم

3. محلول غلیظ کامفر 2.5 میلی لیتر

4. آب مقطر تا 100 میلی لیتر

1 و 2 را درون هاون با مقداری آب باز کنید ، سپس 3 را اضافه کنید و به شدت تکان دهید . سپس با آب به حجم برسانید . محلول بدست آمده باید شفاف و آبی رنگ باشد.

موارد مصرف : زرد زخم ، التهاب پوست ، قابض ، اگزمای حاد ، ضد لک و آکنه

دستور مصرف : به صورت کمپرس

 

 

محلول آب اکسیژنه Hlydrogen peroxide solution

محلول تجاری آب اکسیژنه غلیظ دارای غلظت 30% وزنی حجمی است. هر 34 گرم آب اکسیژنه 11200 میلی لیتراکسیژن آزاد میکند ، بنابراین 30 گرم آن که در 100 میلی لیتر آب اکسیژنه غلیظ وجود دارد می تواند حدود 10000 (9882) میلی لیتر اکسیژن آزاد کند.پس 1 میلی لیتر آب اکسیژنه 100 میلی لیتر اکسیژن آزاد میکند.یعنی آب اکسیژنه غلیظ 100 حجمی می باشد . برای تهیه محلول آب اکسیژنه 10 حجمی باید محلول 100 حجمی را 10 بار رقیق کرد.

روش تهیه 100 میلی لیتر آب اکسیژنه 1.5% : V×30% = 100 × 1.5

میلی لیتر 5 = V

یعنی 5 میلی لیتر آنرا با آب به حجم 100 میلی لیتر برسانید .

موارد مصرف : ضد عفونی کننده – محلول 6 % آن برای زخمهای پاک و از بین بردن موم گوش استفاده میشود. محلول 1.5% آن به عنوان دهان شویه به کار می رود. 


ارسال دیدگاه

نکاتی که در زمان خرید لپ‌تاپ‌های بین ۲ تا ۴ میلیون تومان باید توجه کنید

0

نکاتی که در زمان خرید لپ‌تاپ‌های بین ۲ تا ۴ میلیون تومان باید توجه کنید

لپ‌تاپ‌هایی با قیمت ۲ میلیون تا ۴ میلیون تومان معمولا دارای پردازنده‌های Core i اینتل هستند. با توجه به قیمت این دستگاه‌ها، مشخصات فنی آنها و امکاناتی که در اختیار شما قرار می‌دهند، بیشترین آمار فروش به این بخش تعلق دارد. بسیاری از کاربران برای انجام کارهای خود نمی‌خواهند لپتاپی ضعیف داشته باشند و از طرفی بودجه‌ی زیادی هم..................................................................................................


ارسال دیدگاه

ازیترومایسین چیست

0
(ازیترومایسین چیست) [ازیترومایسین چیست]

آزیترومایسین چیست؟ انجمن دارو سازان جوان Young Phrmacist Community آزیترومایسین – قلب , تغذیه سالم انجمن اندودانتیستهای ایران آزیترومایسین – قلب , تغذیه سالم sarmadtumsacir دانلود رایگان فونت نازنین نرمال عفونت کلامیدیا + عکس (عکس ها مناسب

(ازیترومایسین چیست)

»ازیترومایسین چیست…

آزیترومایسین azithromycin

آزیترومایسین یک آنتی بیوتیک است که برای گلودرد استرپتوکوکی ، برونشیت ، برخی انواع سینه پهلو (پنومونی )، و عفونت های کلامیدیایی تجویز می شود.
چگونگی مصرف
آزیترومایسین باید با شکم خالی خورده شود، حداقل ۱ ساعت قبل یا ۲ساعت بعد از غذا. این دارو برای بعضی از عفونت ها به صورت تک نوبتی تجویز می شود یا در سایر موارد به شکل روزی یک نوبت برای ۵ روز. مهم است که دارو سر وقت و به طور کامل مصرف شود، حتی در صورت احساس بهبودی . چنانچه پیش از مصرف تمام دارو آن را قطع کنید علایمتان ممکن است برگشت کنند. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که آن را به یاد آوردید مصرفش کنید. البته اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است ، این نوبت فراموش شده را رها کرده ، به برنامه منظم دارویی تان بازگردید.
هشدارها و عوارض جانبی
در صورت بروز هریک از علایم زیر، مصرف آزیترومایسین را قطع کرده ، با پزشکتان تماس بگیرید: اسهال ، دردهای شکمی ، تهوع و استفراغ ، زخم های دهانی یا زبان ، خارش یا ترشح واژن ، پلاک های سفید در دهان یا روی زبان ، تب ، درد مفصلی یا بثورات جلدی . یک پاسخ حساسیتی نادر به آنتی بیوتیک ها آنافیلاکس است که نیازمند توجه و مراقبت فوری پزشکی می باشد. از آنجایی که آنافیلاکس به سرعت پیشرفت می کند، در صورت بروز تورم لب ها و دور چشم ، کهیر یا تورم های پوستی ، غش ناگهانی ، ضربان قلب تند یا خس خس سینه یا مشکل در تنفس ، مصرف دارو را قطع کرده بلافاصله با یک مرکز خدمات اضطراری پزشکی تماس بگیرید.
موارد احتیاط
در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف آزیترومایسین ، پزشکتان را مطلع سازید:
حساسیت به آزیترومایسین ، اریترومایسین ، یا آنتی بیوتیک های دیگر.
بارداری یا شیردهی .
مصرف داروهای دیگر، به ویژه کاربامازپین ، سیکلوسپورین ، ضدانعقادها (رقیق کننده های خون مثل وارفارین )، تئوفیلین ، و آنتی اسیدهای حاوی آلومینیم / منیزیم .
سابقه یا ابتلا به بیماری کبدی .
هنگام مصرف آزیترومایسین توصیه می شود
حتی در صورت احساس بهبود دوره کامل دارویتان را مصرف کنید تا عفونت در بدنتان درمان شده ، از عود بیماری جلوگیری شود.
اگر ظرف ۳ روز از آغاز درمان با آزیترومایسین احساس بهبودی نکردید با پزشکتان مشورت کنید.
آزیترومایسین را دور از دسترس کودکان ، دور از گرما، نور مستقیم و حرارت مرطوب نگه دارید (در این شرایط آزیترومایسین فاسد می شود).
هنگام مصرف آزیترومایسین نباید
از داروهای تاریخ مصرف گذشته استفاده کنید.
پیش از اتمام دارویتان آن را قطع کنید، مگر به دستور پزشکتان


ارسال دیدگاه

آزیترومایسین

0
Azithromycin
آزیترومایسین
موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) تشديد COPD ناشي از عفونت باکتريايي حاد ناشي از هموفيلوس آنفلوانزا، موراکسلا کاتاراليس، استرپتوکوک پيوژنس، استرپتوکوک آگالاکتيه، درمان خط دوم فارنژيت يا تونسيليت ناشي از استرپتوکوک پيوژنس.
بزرگسالان و نوجوانان بزرگتر از 16 سال: ابتدا 500 ميلي گرم در روز اول دريافت کرده و سپس دوز 250 ميلي گرم از روز دوم تا پنجم ادامه يابد. دوز تجمعي کل 1.5 گرم است، يا در موارد تشديد COPD به صورت 500 ميلي گرم روزانه براي 3 روز مصرف شود.
ب) پنوموني اکتسابي از جامعه ناشي از کلاميديا پنومونيه، هموفيلوس آنفلوانزا، مايکوپلاسما پنومونيه، استرپتوکوک پنومونيه در بالغين و كودكان؛ فرم وريدي ميتواند براي عفونتهاي فوق و همچنين موارد ناشي از لژيونلا پنوموفيلا، موراکسلا کاتاراليس و استافيلوکوک اورئوس در بالغين و نوجوانان استفاده شود.
بزرگسالان و نوجوانان بزرگتر از 16 سال: 500 ميلي گرم تک دوز در روز اول و سپس به صورت 250 ميلي گرم روزانه از روز 2 تا 5 ادامه يابد. دوز کل 1.5 گرم مي باشد. در موارد درمان وريدي، 500 ميلي گرم روزانه براي دو روز و سپس به صورت 500 ميلي گرم خوراكي روزانه براي 10-7 روز ادامه يابد. تبديل فرم وريدي به خوراکي بايد بر مبناي پاسخ باليني بيمار باشد.
کودکان بزرگتر از 6 ماه: mg/kg 10 (ماکزيمم 500 ميلي گرم) تک دوز خوراکي روز اول و سپس به صورت mg/kg 5 روزانه (ماکزيمم 250 ميلي‌گرم) از روز 2 تا 5 ادامه يابد.
پ) اورتريت يا سرويسيت غيرگونوکوکي ناشي از کلاميديا تراکوماتيس
بزرگسالان و نوجوانان بزرگتر از 16 سال: 1 گرم خوراکي تک دوز مصرف شود.
ت) عفونتهاي التهابي لگن ناشي از کلاميديا تراکوماتيس، نايسريا گونورهآ يا مايکوپلاسما هومينيس در بيماراني که درمان وريدي احتياج دارند.
بزرگسالان: 500 ميلي گرم وريدي تک دوز براي 1 تا 2 روز و سپس 250 ميلي گرم روزانه براي 1 تا 2 روز و سپس 250 ميلي گرم روزانه براي 7 روز دريافت مي‌شود. تبديل فرم وريدي به خوراکي بسته به پاسخ باليني بيمار است.
ث) اوتيت مديا
کودکان بزرگتر از 6 ماه: mg/kg 30 خوراکي تک دوز يا mg/kg 10 خوراکي براي 3 روز يا mg/kg 10 خوراکي روز اول و سپس mg/kg 5 روزانه از روز 2 تا 5 ادامه يابد.
ج) فارنژيت، تونسيليت
کودکان بزرگتر از 2 سال: mg/kg 12 خوراکي روزانه براي 5 روز.
چ) پروفيلاکسي اندوکارديت در بيماران با ريسک متوسط تا زياد حساس به پنيسيلين
بزرگسالان: 500 ميلي گرم يک ساعت قبل از عمل استفاده مي‌شود.
ح) افتالميا کلاميديايي نوزادان
نوزادان- mg/kg 20 خوراکي روزانه براي 3 روز
خ) شانکروئيد ناشي از هموفيلوس دوکرئي
بزرگسالان و نوجوانان: 1 گرم خوراکي به صورت تک دوز
نوزادان و کودکان: mg/kg 20 (ماکزيمم 1 گرم) خوراکي به صورت تک دوز
د) پيشگيري از مايکوباکتريوم آويوم کمپلکس در بيماران مبتلا به HIV پيشرفته
بزرگسالان و نوجوانان: 1.2 گرم خوراکي هفتگي به تنهايي يا همراه با ريفابوتين.
کودکان: mg/kg 20 خوراکي (ماکزيمم 1.2 گرم) هفتگي يا mg/kg 5 (ماکزيمم 250 ميلي گرم) خوراکي روزانه مصرف مي شود.
کودکان بزرگتر از 6 سال: ريفابوتين 300 ميلي گرم خوراکي روزانه نيز دريافت کنند.
ذ) درمان MAC منتشر در بيماران مبتلا به HIV پيشرفته
بزرگسالان: 600 ميلي گرم خوراکي روزانه به همراه اتامبوتول mg/kg 15 روزانه مصرف مي شود.
ر) سينوزيت حاد باکتريايي خفيف تا متوسط ناشي از هموفيلوس آنفلوانزا، موراکسلا کاتاراليس يا استرپتوکوک پنومونيه، پنوموني اکتسابي از جامعه ناشي از کلاميديا پنومونيه، هموفيلوس آنفلوانزا، مايکوپلاسما پنومونيه يا استرپتوکوک پنومونيه.
بزرگسالان: 2 گرم خوراکي به صورت تک دوز 1 ساعت قبل يا 2 ساعت بعد از غذا استفاده مي شود.
موارد منع مصرف و احتياط:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت به دارو يا ساير ماکروليدها و يا ديگر ترکيبات فرمولاسيون.
موارد احتياط: ماکروليدها مي توانند باعث افزايش فاصله QT و آريتمي هاي بطني مانند torsade de pointes شوند. در بيماران با ريسک رپولاريزاسيون قلبي با احتياط استفاده شوند.
مصرف طولاني مدت دارو باعث عفونتهاي ثانويه قارچي يا باکتريايي از جمله اسهال ناشي از کلستريديوم ديفيسيل مي شود که حتي تا 2 ماه بعد از قطع دارو نيز رخ داده است. آزيترومايسين باعث پنهان شدن يا تأخير علائم سيفيليس يا گونوره مي شود.
در بيماران با سابقه بيماريهاي کبدي (هپاتوسلولار يا کلستاتيک) با احتياط استفاده شده و در صورت بيحالي، تهوع، استفراغ، دردهاي شکمي و تب مصرف دارو قطع شود.
در بيماران با نارسايي شديد کليوي (کليرانس کراتينين کمتر از ml/min 10 ) با احتياط استفاده شود.
ايمني و اثربخشي دارو در کودکان زير شش ماه مبتلا به اوتيت مديا، سينوزيت حاد باکتريايي يا پنوموني اکتسابي از جامعه و همچنين کودکان کوچکتر از دو سال با فارنژيت / تونسيليت اثبات نشده است.
عوارض جانبي:
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي: سرگيجه، خستگي، سردرد، خواب آلودگي.
قلبي ـ عروقي: طپش قلب، درد قفسه سينه
دستگاه گوارش: دردهاي شکمي، يرقان کلستاتيک، اسهال، سوء هاضمه، نفخ، ملنا، تهوع، کوليت سودوممبران، استفراغ
ادراري ـ تناسلي: کانديدياز، نفريت، واژينيت
پوست: بثورات جلدي، حساسيت به نور
ساير عوارض: آنژيو ادم
مسموميت و درمان
اطلاعاتي در دسترس نيست. علامتي درمان شود.
 
تداخل دارويي:
تداخل دارويي
مصرف همزمان با آنتي اسيدهاي حاوي آلومينيوم يا منيزيم جذب دارو را به تأخير مياندازد. با دو ساعت فاصله از هم مصرف شود.
مصرف همزمان با ارگوتامين ممکن است منجر به سميت حاد شود.
باعث اختلال در متابوليسم داروهايي ميشود که توسط سيستم سيتوکرومي P450 متابوليزه مي شوند (مانند باربيتوراتها، کاربامازپين، سيکلوسپورين و فنيتوئين) و ريسک سميت ناشي از اين داروها را افزايش مي دهد.
نلفيناوير باعث افزايش سطح خوني آزيترومايسين مي شود. از نظر اختلال کبدي و شنوايي بيمار را پايش کنيد.
ماکروليدها باعث افزايش سطح پلاسمايي تئوفيلين مي شوند.
دارو باعث کاهش کليرانس تريازولام شده و ريسک سميت را افزايش مي‌دهد.
اثر دارو روي متابوليسم وارفارين مشخص نيست. PT و INR پايش شود.
مکانيسم اثر:
مکانيسم اثر
اثر ضد باکتريايي: دارو مشتق اريترومايسين بوده که به زير واحد S 50 ريبوزوم باکتريايي متصل شده و سنتز پروتئين را مهار مي کند. بسته به غلظت باکتريواستاتيک يا باکتريسيد است. بر ضد باکتريهاي گرم مثبت و گرم منفي هوازي و بيهوازي، بورليا بورگدوفري، کلاميديا تراکوماتيس، مايکوپلاسما پنومونيه و MAC مؤثر است.
 
فارماكوكينتيك:
فارماكوكينتيك
جذب: به سرعت از دستگاه گوارش جذب شده، غذا سرعت و ميزان جذب دارو را به تأخير مي اندازد.
پخش: به سرعت در تمام بدن پخش شده و به راحتي به درون سلولها نفوذ مي کند؛ نفوذ خوبي به CNS ندارد. دارو در فيبروبلاست ها و فاگوسيتها تغليظ شده و به غلظتي بالاتر از پلاسما مي رسد. با تجويز دوز سرشار غلظت حداکثر و حداقل دارو بعد از 48 ساعت پايدار مي شود. بدون اين دوز بعد از 7-5 روز به غلظت پايدار مي رسد.
متابوليسم: متابوليسم قابل توجهي ندارد.
دفع: عمدتاً در صفرا و از طريق مدفوع دفع مي شود. کمتر از 10% دارو وارد ادرار مي شود. نيمه عمر نهايي دارو 68 ساعت است. برداشت و آزاد شدن دارو از بافت باعث اين نيمه عمر طولاني است.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Tablet: 250, 500mg
Capsule: 250, 500mg
Powder, For Solution: 2g
Powder, For Suspension: 100 mg/5ml, 200 mg/5ml
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: ماکروليد آزاليد
طبقه‌بندي درماني: آنتيبيوتيک
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده B
نام‌هاي تجاري: Zithromax
ملاحظات اختصاصي
قبل از اولين دوز، کشت و آزمايشهاي حساسيتي انجام شود. قبل از آماده شدن نتايج درمان شروع شود.
و يالهاي 500 ميلي گرمي با 8/4 ميلي ليتر آب استريل جهت تزريق رقيق شوند. تا حل شدن کامل دارو خوب تکان دهيد (غلظت mg/ml 100 بدست مي آيد). محلول رقيق شده را با حداقل 250 ميلي‌ليتر نرمال سالين يا نيم نرمال، دکستروز 5%، يا محلول رينگر مخلوط کنيد تا غلظت mg/ml 2-1 بدست آيد.
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
موردي گزارش نشده است

ارسال دیدگاه

آزمايش SGPT یا ALT چیست ؟

0

آزمايش SGPT یا ALT چیست ؟

 

آزمايش SGPT یا ALT که به نام تست Alanine aminotransferase ( آلانین آمینوترانسفراز ) نیز نامیده می شود و به نام هاي متعارف ديگر Serum glutamic-pyruvic transaminase; SGPT; Alanine transaminase; AST/ALT نیز نامیده می شود .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، ALT عمدتا” در کبد یافت می شود اما مقدار کمی از آن نیز در کلیه ها، قلب، ماهیچه ها و پانکراس وجود دارد. پیش از این به ALT ، سرم گلوتامیک پیروویک ترانس آمیناز (SGPT) گفته می شد. مقدار این آنزیم در خون معمولا” اندک است.

ALT برای کنترل کبد اندازه گیری می شود. این تست معمولا” همراه تستهای دیگری همچون AST ، آلکالن فسفاتاز، لاکتات دهیدروژنار (LDH) و بیلی روبین درخواست می شود.

ALT آنزیمی است که بیشتر در سلول های کبد و کلیه یافت مي شود؛ مقادير بسیار کوچکتر آن نیز در قلب و عضلات یافت مي شود. در افراد سالم، سطح ALT در خون پایین است. زمانی که کبد آسیب دیده است، معمولا قبل از آن كه علائم بارزتر آسیب کبدی مانند زردی رخ دهد، ALT داخل جریان خون آزاد مي شود. این امر ALT را يك آزمایش مفید برای تشخیص آسیب کبدی مي سازد.

ALT اغلب همراه با آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) یا به عنوان بخشی از پانل کبد براي غربالگري و یا کمک به تشخیص اختلالات کبدی درخواست مي شود. ALT و AST دو تا از مهمترین تست ها برای تشخیص آسیب کبدی در نظر گرفته مي شود، اگر چه ALT از AST اختصاصي تر است.

ارزش ALT اغلب در مقایسه با نتایج آزمايش های دیگر مانند آلکالین فسفاتاز (ALP) پروتئین تام و بیلی روبین برای کمک به تعیین نوع بیماری کبدی به كار مي رود.

ALT برای پايش درمان افراد مبتلا به بیماری کبدی و بررسي مؤثر بودن آن استفاده مي شود و ممکن است به تنهايي یا همراه با تست های دیگر برای این منظور درخواست شود.

سطح ALT در هپاتیت مزمن خيلي بالا نيست، اغلب کمتر از 4 برابر بالاترین سطح نرمال است. در هپاتیت مزمن، ALT بین حد نرمال و افزایش كم، متفاوت است.

در بيشتر بیماری های کبدی، سطح ALT بالاتر از AST است و در نتيجه نسبت AST / ALT پایین خواهد بود. چند مورد استثناء وجود دارد. نسبت AST / ALT معمولا در هپاتیت الکلی، سیروز و جراحت ماهیچه ای افزایش مي يابد.

● علت درخواست تست

اين تست برای تشخیص آسیب کبدی و یا کمک به تشخیص بیماری کبدی است.

وقتی که پزشک فکر می کند بيمار دارای علائم اختلال کبدی است. برخی از این علائم عبارتند از: ضعف، خستگی، از دست دادن اشتها، تهوع، استفراغ، تورم و یا درد شکم، یرقان، ادرار تیره، مدفوع رنگی روشن، خارش

·مقدار طبیعی در جواب آزمایش در قسمت محدوده طبیعی می آید. با این حال حتی در مورد جوابهای خارج از محدوده ذکر شده، تصمیم طبیعی بودن یا نبودن با پزشک شما است.

● رنج نرمال ALT وAST

Female: 7–۳۰ U/L (0.12–۰٫۵۰ µkat/L SI units) – زنان
Male: 10–۵۵ U/L (0.17–۰٫۹۱ µkat/L SI units) – مردان

● در چه شرایطی تست افزایش می یابد

خوردن خيلي زياد غذاهای حاضري (fast-food) می تواند باعث افزایش خفیف در ALT، به علت آسیب کبدی شود.

علل دیگر افزایش متوسط ALT شامل انسداد مجاری صفراوی، سیروز (معمولا ناشی از هپاتیت مزمن یا انسداد مجرای صفراوی) و تومور در کبد است.

صدمه به اندام هايي نظيرعضلات قلب و اسکلتی، می تواند سبب افزايش اندک ALT شود.
در چه شرایطی تست کاهش می یابد

● مقادیر بسیار بالا

آسیب کبدی اخیر یا شدید مثل هپاتیت ویروسی

مسمومیت با سرب

واکنشهای دارویی

مواجهه با تتراکلرید کربن

شوک

نکروز تومور بزرگ

● مقادیر بالا

مونو نوکلئوز

هپاتیت

سوء مصرف الکل

مسمومیت با استامینوفن

جهش رشد در کودکان

● مقادیر کمی بالا

رسوب چربی در کبد

برخی داروها مثل  استاتین ها، آنتی بیوتیک ها، کموتراپی، آسپرین، باربیتورات ها

بیماری های مزمن کبد مثل سیروز

● مواردی که نتایج را تحت تاثیر قرار می دهند

استفاده از داروها و حتی برخی داروهای گیاهی مثل اکیناسئا

ورزش شدید

آنژیوگرافی یا جراحی قلب

● آمادگي بيمار

برای انجام این تست آمادگی خاصی لازم نیست البته فرد نباید طی روز گذشته انجام ورزش سنگین داشته باشد . همچنین سابقه دارویی و حساسیت دارویی باید به آزمایشگاه اطلاع داده شود.

در صورت بارداری به آزمایشگاه اطلاع داده شود.

● زمان نمونه گيري

محدوده مرجع (نرمال رنج) وابسته به جنس زن/مرد

● نوع نمونه

نمونه خون از ورید بازو

تست هاي تكميلي :

جهت تفسیر صحیح نتیجه این تست لازم است تست های تکمیلی زیر نیز صورت گیرد :

AST ،ALP ،GGT، بیلی روبین، پانل کبد، آلبومین، پروتئین تام

طریقه جمع آوری نمونه

نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
تشخیص های افتراقی

● تداخلات دارويي

تزریق دارو به بافت ماهیچه ای، پانكراتيت حاد و یا حتی ورزش سنگين، ممکن است سطح ALT را افزایش دهد.

● محدوديت‌ها:

ميزان فعاليت ALT در داخل گلبول قرمز شش برابر سرم مي‌باشد، بنابراين نمونه‌هاي داراي هموليز براي ارزيابي مناسب نيستند. افزايش ALT در آسيب‌هاي وارده به عضلات مخطط، رابدوميوليز، پلي ميوزيت و درماتوميوزيت نيز ديده مي‌شود اما در اين بيماران علاوه بر ALT، CK نيز افزايش يافته و جهت بررسي اين بيماران ترجيح داده مي‌شود.

ALT از AST در بيماري كبد الكلي از حساسيت كمتري برخوردار است و حتي ممكن است در اين بيماران در محدوده طبيعي باشد.

مقادير افزايش يافته ALT در افراد چاق ديده شده است. اگرچه از اين تست براي انتخاب بيماران مبتلا به هپاتيت C جهت درمان و بيوپسي كبدي استفاده مي‌گردد، اما ALT بطور مداوم در هپاتيت C بالا نمي‌باشد.

ورزش شديد به خصوص ورزش‌هاي قدرتي باعث افزايش ALT تا ميزان 50% مي‌شود.

بيماري‌هاي تيروئيد ممكن است سبب افزايش متوسط ALT گردند. ALT  با فعاليت بدني افزايش يافته و داراي تغييرات روزانه و روز به روز مي‌باشد.

در نارسايي كليه ممكن است ALT به صورت كاذب پايين باشد كه منجر به عدم تشخيص آسيب كبد در افراد مبتلا مي‌گردد.

تداخلات دارويي: مصرف تعداد اندكي از داروها در برخي روش‌هاي اندازه‌گيري سبب كاهش ميزان ALT مي‌گردد(مانند مترونيدازول) در حالي كه داروهاي بسياري مي‌توانند سبب افزايش ALT گردند كه از اين بين مي‌توان به موارد زير اشاره نمود: استامينوفن، آمپي‌سيلين، آسيكووير، آلويپورينول، پني‌سيلين، سيپروكساسين، نيتروفورانتوئين، كتوكنازول، فلوكنازول، ايزونيازيد، كاربامازپين، كاربن‌سيلين، سفوكسيتين، كلرامفنيكل، دي‌اتيل‌استيل بسترول، دوكسوروبيسين، اريترومايسين، استروژن، فلوتاميد، فوروسمايد، جنتامايسين، سيمواستاتين، مپروبامات، متوتروكسات، متيل دوپا، متيل تستوسترون، ناپروكسن، داروهاي ضدالتهابي غير استروئيدي، آسپيرين، فنوباربيتال، فنوتيازين، فني‌توئين، پروژسترون، پروپرانول، پيرازين‌آميد، ريفامپين، تيكارسيلين، تولبوتاميد، تري‌متوپريم، والپروئيك اسيد، زيدوودين و غيره…

در موارد سوء مصرف موادي مانند استروئيدهاي آنابوليك، كوكائين و اكستازي (4،3  متيلن‌دي‌اكسي مت‌آمفتامين) فن‌سيكليدين، كلروفرم و حلال‌هاي حاوي تولوئن نيز افزايش سطح سرمي ALT ديده مي‌شود.

● اطلاعات تكميلي:

نيمه عمر ALT حدود 10 ± 47 ساعت و تغييرات روز به روز 10 تا 30% است به نحوي كه نتايج بعد از ظهر 45% بيشتر از اول صبح مي‌باشد.

مسموميت كبدي با استامنيوفن در افراد الكليك شديد مي‌گردد (سندرم الكل ـ استامنيوفن) كه در اين موارد اختلالات انعقادي و افزايش شديد ALT و AST نيز ديده مي شود. در اين موارد ALT و AST مقادير بيشتر از units/L9000 دارند.

نسبت ALT/ AST: در افراد مبتلا به هپاتيت الكلي اين نسبت بطور مشخص حداقل بيشتر از 2 است. در مواردي كه اين نسبت بيشتر از 3 باشد، در بيشتر از 96% موارد، فرد مبتلا به بيماري كبد الكلي مي باشد.

نسبت بالاي AST به ALT همچنين در بيماري حصبه نيز گزارش شده است. اگر اين نسبت بين 5/0 تا 8/0 باشد بيشتر با هپاتيت ويروسي حاد يا مزمن روبرو هستيم.

اگرافزايش ALT و AST كمتر از 5 برابر طبيعي بود بايستي ابتدا PT، آلبومين، شمارش گلبول‌هاي خون همراه با تعداد پلاكت، سرولوژي هپاتيت‌هاي C,B,A، سطح سرمي آهن، TIBC و فريتين سنجيده شود. اگر اين موارد طبيعي بود، مطالعات اضافي شامل سونوگرافي كبد، ANA ، آنتي‌بادي ضد عضله صاف (SMA)، سرولوپلاسمين و آلفا ـ يك ـ آنتي تريپسين انجام گردد و در صورت غير طبيعي بودن اين موارد اقدام به بيوپسي كبد گردد.

بطور كلي سطوح افزايش يافته ALT در هپاتيت، نكروز كبدي، ايسكمي كبد، سيروز، كلستاز، تومور كبد، داروهاي هپاتوتوكسيك، يرقان انسدادي، سوختگي‌هاي شديد، تروما به عضلات مخطط، ميوزيت، پانكراتيت، انفاركت ميوكارد، منونوكلئوز عفوني و شوك قابل مشاهده خواهد بود.


ارسال دیدگاه

دی والپروئکس

0







دی والپروئکس-ناژو 250                                                           Divalproex-Najo 250 MG       

قرص انتریک کوتد                                                                                 EntericCoated Tablet

هر قرص حاوی 250میلی گرم دیوالپرات سدیم می باشد.

فارماکولوژی:

یون والپرات درروده از دی والپراکس سدیم جدا می شود. مکانیسم اثر والپرات بواسطه افزایش غلظت گاماآمینو بوتیریک اسید در مغز بوده، در کبد متابولیزه شده و تقریبا نیمی از آن از ادرار دفع می شود.

موارد مصرف:

در درمان بیماران دو قطبی در فاز مانیا، در درمان complex partial seizures بصورت همراه با سایر داروهاو یا به تنهایی و در پیشگیری سردردهای میگرنی.

موارد عدممصرف:

در صورت هرگونه حساسیت به دی والپرائکس سدیم و یا سایر اجزا قرص مصرف آن منع شده است.

در بیماران با اختلال قابل توجه کبدی و نیز اختلالات سیکل اوره منع مصرف دارد.

مقدار مصرف:

مانیا: با میزان750 میلی گرم روزانه شروع و تا میزان پاسخ بالینی مناسب افزایش می یابد، حداکثردوز توصیه شده 60 میلی گرم بازای هر کیلوگرم وزن بدن روزانه می باشد.

صرع: با میزان 10تا 15 میلی گرم بازای هر کیلوگرم وزن بدن روزانه شروع شده و بمیزان 5 تا 10 میلیگرم بازای هر کیلوگرم وزن بدن در هفته افزایش یافته تا به میزان پاسخ بالینی مناسب برسد، حداکثر دوز توصیه شده 60 میلی گرم بازای هر کیلوگرم وزن بدن روزانه می باشد. معمولا سطح پلاسما در حد 50 تا 100 میکروگرم در هر میلی لیتر از نظر درمانی قابل قبول است. مقادیر بالاتر از 110 میکروگرم در هر میلی لیتر در خانمها و 135میکروگرم در هر میلی لیتر در آقایان موجب بروز ترومبوسیتوپنی می شود.

میگرن: با میزان250 میلی گرم دو بار در روز شروع می شود برخی بیماران از مقدار توصیه شده 1000میلی گرم بازای هر کیلوگرم روزانه می باشد.

جهت کاهش عوارض گوارشی دارو همراه با غذا مصرف و یا با مقادیر پایین شروع می شود.

هشدارها واحتیاطات:

دسته بندی مصرف در حاملگی D.

با توجه به ترشح آن در شیر مادر مصرف آن در دوران شیردهی توصیه نمی شود.

مسمومیت و نارسایی کبدی بخصوص در 6 ماهه اول درمان با والپراتها دیده می شود.

در اطفال کمتر از2 سال احتمال خطر مسمومیت کبدی افزایش می یابد.

تداخل دارویی:

فرآورده های حاوی الکل، داروهای مضعف  CNS، ضد انعقادیها، هپارین، مواد ترومبولیتیک، آمی تریپتیلین، باربیتوراتها، پریمیدون، کاربامازپین،داروهای هپاتوتوکسیک، لاموتریژین، مفلوکوئین، فنی توئین ، فلبامات، آسپیرین، مهارکننده های تجمع پلاکتی. 

عوارض جانبی:

مهم و با شیوع بالا: عفونتها، فارنژیت.

مهم ولی نادر:اختلالات خلقی و یا روحی، تنگی نفس، ادم، هماتمز، مسمومیت کبدی، هیپو تانسیون،اختلال کبدی، نیستاگموس، اوتیت مدیا، طپش قلب، پانکراتیت، آبسه پریتونئال، ترومبوسیتوپنی، پنومونی، خونریزی واژینال.

نگهداری:

دور از نور و رطوبت و در دمای کمتر از 30 درجه سانتی گراد و در درون بطری نگهداري نمائيد.

بسته بندي:

50 عدد قرص در بطری و داخل جعبه همراه با راهنمای مصرف توسط شرکت داروسازی ایران ناژو تهيه و عرضه ميگردد.


ارسال دیدگاه

راهنمای خواندن برگه های آزمایش پزشکی

0

راهنمای خواندن برگه های آزمایش پزشکی

راهنمای خواندن برگه های آزمایش پزشکی

خیلی از افراد پس از انجام آزمایشهای پزشکی و دریافت برگه نتایج، علاقه مندند پیش از بازگشت نزد پزشکشان برای مطلع شدن از معنا و مفهوم اعداد و حروف اختصاری متعدد و ظاهراً عجیب و قریب، بدانند که حداقل برخی از این حروف و اعداد به چه امری اشاره دارد. این نوشتار راهنمای کمابیش طولانی ای از توضیحات مرتبط در همین زمینه است.

 

خیلی از افراد پس از انجام آزمایشهای پزشکی و دریافت برگه نتایج، علاقه مندند پیش از بازگشت نزد پزشکشان برای مطلع شدن از معنا و مفهوم اعداد و حروف اختصاری متعدد و ظاهراً عجیب و قریب، بدانند که حداقل برخی از این حروف و اعداد به چه امری اشاره دارد. این نوشتار راهنمای کمابیش طولانی ای از توضیحات مرتبط در همین زمینه است.

 

اگر چه امروزه آزمایش های بسیار دقیقی وجود دارند که می توانند مقدار میکروسکوپی جزیی ترین اجزای روی سلول های سرطانی را هم در بدن اندازه بگیرند و یا هر لحظه عناصر پروتئینی یا شیمیایی جدیدی معرفی می شوند که اندازه گیری آنها در خون یا دیگر مایعات بدن می تواند به پزشکان در تشخیص بیماری ها کمک کند اما برای اغلب مردم و همچنین بسیاری از پزشکان، کلمه «آزمایش » یادآور آزمایش کامل خون، یعنی همان آزمایش معروفی است که تعداد سلول های اصلی خون طی آن اندازه گیری می شود.

 

آزمایش خون یا CBC که مخفف جمله انگلیسی «شمارش کامل خون» است، یکی از ابتدایی ترین و در عین حال اصلی ترین آزمایشاتی است که می تواند زمینه تشخیص بسیاری از بیماری ها و از آن مهم تر، بیانگر شرایط کلی و حیاتی بدن باشد.

 

 

انواع آزمایشات

 

آزمایشات روتین شامل:

الف آزمایش خون: CBC_FBS_BS_Hb HCT_PLT PT PTT Cholestrol_Fb Cr BUN Na K Ca LDL HDL

ب آزمایش ادرار: UA UC

ج آزمایش مدفوع: گایاگ و کشت مدفوع

 

سایر آزمایشات غیر روتین است و در مورد بیماران خاص استفاده می شود شامل:

د آزمایش مغز نخاع

و آزمایش خلط

ه آزمایش کشت تراشه

ی سایر آزمایشات

 

حروف اختصاری در هر آزمایش

 

FBS قند خون ناشتا

 

MCHC غلظت متوسط همو گلوبین

 

WBC شمارش گلبول های سفید

 

RBC شمارش گلبول های قرمز

 

HB همو گلوبین

 

HC هماتو کریت( درصد گلبول های قرمز در خون )

 

HCV حجم متوسط گلبول های قرمز

 

HCH مقدار متوسط همو گلوبین در گلبول های قرمز

 

R.D.W ضریب تغییرات اندازه گیری گلبول های قرمز

 

PLT شمارش پلاکت ها

 

PTE در صد پلاکت ها

 

MPV حجم متوسط پلاکت ها

 

MCH وزن متوسط هموگلوبین

 

MCV حجم متوسط هموگلوبین

 

M/E نسبت سلول های زاینده گلبول سفید به قرمز

 

RDW پهنای گلبول قرمز در منحنی

 

UA تجزیه کامل ادرار ( PH،رنگ ،بو،توده های متراکم )

 

TGs تری گلیسیرید ( چربی که باعث رسوب در رگ هاو عروق می شود )

 

HCG تست حاملگی

 

FSB آزمایش قند خون

 

 

توضیحات آزمایش خون:

 

VLDL: مخفف و مختصر شده VERY LOW DENSITY LIPOPROTEIN است که از دسته خانواده لیپوپروتین ها محسوب میشود (شیلومیکرون –HDL LDL) . شیلومیکرون چربی های غذایی را در خون حمل و نقل میکند درحالی که VLDL چربی های داخلی مخصوصا کلسترول را .

 

CHYLOMICRONES: شیلومیکرون ذراتی است حاوی پروتئین و چربی که در واقع چربی های غذایی را از روده به کبد و عضلات و قلب منتقل میکند و عمدتا حاوی تریگلیسرید میباشند

BILIRUBIN: ماده ای است که از کاتابولیسم هم HEME زنجیره گلوبین به وجود میاید . چنانچه این ماده در خون زیاد شود یرقان یا زردی به وجود میاید. یرقان میتواند به چند علت به وجود آید یا ناشی از همولیز شدید گلبولهای سرخ باشد یا ناشی از نقص های انزیمهای کبدی باشد – و یا ناشی از انسداد باشد.

 

HBA۱C: در گلبولهای سرخ انواع مختلفی از هموگلوبین ها وجود دارد که بیشترین غلظت را در افراد بالغ هموگلوبین نوع A تشکیل میدهد اما مقدار کمی از این نوع توسط کربوهیدراتها گلیکوزیله میشود که به آن HBA۱C میگویند این نوع از هموگلوبین در افراد دیابتیک غلظت بیشتری دارد و در واقع نشان دهنده میزان قند خون این افراد طی دو سه ماه گذشته میباشد.

 

RETIC: مخفف و مختصر شده reticolocyte است که از دسته سلول های سرخ خون بحساب میاید . بدلیل نابالغ بودن در رنگ امیزی حیاتی شبکه هایی از رشته های ریبوزومی در آن مشاهده میشود . این سلول ها از نظر اندازه بزرگ هستند. حضور این سلولها درخون رابطه مستقیم با فعالیت خونسازی مغز استخوان دارد. تعیین درصد این سلو لها درخون جهت براورد میزان خونسازی موثر است.

 

PBS: مخفف و مختصر شده برای peripheral blood smear می باشد که منظور از آن مشاهده اسمیر خون محیطی است . و گزارش اشکال غیر طبیعی و اندازه های غیر طبیعی از گلبولهای سرخ خون محیطی است.

 

Diff: مخفف و مختصر شده differential است که منظور از آن تعیین درصد گلبولهای سفید خون بصورت چشمی است .در این ازمایش تعداد ۱۰۰ تا ۲۰۰ عدد گلبول سفید بطور چشمی شمارش میشود و در صد عدد انواع مختلف سلول های سفید خون گزارش میگردد.عمدتا در عفونتهای میکروبی نوتروفیل ها درصد بالایی پیدا میکنند و در عفونتهای ویروسی عمدتا درصد لنفوسیتها افزایش پیدا میکند.

 

G۶PD: مخفف و مختصر شده برای glucose ۶ phosphate dehydrogenase است که یک نوع انزیم درونسلولی است که در گلبولهای سرخ هم یافت میشود این انزیم در گلبولهای سرخ یک انزیم کلیدی جهت حفظ غشای گلبولهای سرخ محسوب میشود چنانچه این انزیم کمبود و یا نایاب باشد همولیز گلبولهای سرخ خود بخود رخ میدهد و فرد دچار انمی ناشی از همولیز خواهد شد.

BUN: مخفف و مختصر شده BLOOD UREA NITROGEN است سنجش این پارامتر سرمی برای ارزیابی عملکرد کلیه بسیار مفید است . اوره یک محصول فرعی است که از متابولیسم پروتئین ها در کبد تولید می شود و در واقع ضایعات ناشی از مصرف پروتئین ها بصورت اوره از کلیه ها دفع میگردد بنابراین شاخص خوبی جهت بررسی عملکرد کلیه میباشد.

 

Cr: مخفف و مختصر شده CREATININE است این جسم آلی در بدن از ماده ای به نام کراتین فسفات حاصل میشود که در عضلات تولید میگردد . مقدار این جسم در بدن افراد مختلف بستگی متناسب با توده عضلانی فرد دارد مثلا در نوزادان کمتر و در مردان بالغ با توده عضلانی زیاد بیشتر. از این تست به کمک تست BUN جهت عملکرد کلیه استفاده میشود.

 

AST: مخفف و مختصر شده ASPARTATAE TRANSAMINASE است . که یک آنزیم بوده و در بدن در بافتهای مختلف وجود دارد به عنوان مثال این انزیم در کبد – قلب – گلبولهای سرخ و .. وجود دارد. بالا بودن این انزیم در مقادیر غیر طبیعی نشانگر حضور بیماری در فرد است مانند همولیز درون عروقی – آسیبهای کبدی ناشی از هپاتیت و یا کبد چرب – آسیبهای قلبی.

 

ALT: مخفف و مختصر شده ALANINE TRANSAMINASE است همانند AST یک انزیم محسوب میشود که در همان بافتهایی که AST وجود داد این انزیم نیز حضور دارد و مقادیر بالا ی این انزیم مرتبط است با همان بیماری های که در مورد AST بیان شد.

 

PRO: مخفف و مختصر شده PROTEIN است . این تست جهت اندازه گیری کل پروتئین های سرمی بکارگرفته میشود . از آنجایی که در سرم تعداد متنوعی پروتئین وجود دارد و هر کدام مرتبط با بیمارهای خاصی است لذا جهت تعیین نوع پروتئین مذکور میبایست تست دیگری به نام پروتئین الکتروفورز انجام گردد تا مشخص گردد که افزایش یا کاهش مربوط به کدام نوع پروتئین سرمی است.

MCH: مخفف و مختصر شده MEAN CORPOSCULAR OF HEMOGLOBIN است و بیانگر میزان متوسط هموگلوبین در هر سلول است.براساس واحد پیکوگرم بیان میشود.

 

MCHC: مخفف و مختصرشده برای MEAN CORPOSCULAR HEMOGLOBIN CONCENTRATION است و بیانگر میزان غلظت متوسط هموگلوبین در سلول قرمز است. این اندکس گلبول سرخ با میزان رنگدانه هموگلوبین مرتبط است و به اصطلاح گلبول سرخ را هایپرکروم و یا هیپوکروم می گویند.

 

RDW: مخفف و مختصر شده برای RED BLOOD CELL DITRIBUTION WIDTH است . اندازه این عبارت نشاندهنده میزان یکنواختی و یا عدم یکنواختی اندازه گلبولهای سرخ خون است. که هر چه این عدد کمتر باشد به معنی آنست که گلبولهای سرخ خون یکدست تر است از نظر اندازه و برعکس اگر این عدد بزرگتر باشد نشانه عدم یک دست بودن گلبولهای سرخ خون است و مرتبط با بعضی بیماری ها ست. برای شک به آنیزوسایتوزیس و پویکیلوسایتوزیس می توانید به سراغ این اندکس گلبول سرخ بروید. Lym: مخفف و مختصر شده برای کلمه LYMPHOCYTE است که از نظر تعداد از گلبولهای سفید مهم خون میباشد و کاهش یا افزایش در میزان این سلول خونی هم مرتبط با بیماری های غالبا ویروسی است اگرچه با بیماری های دیگری نیز مرتبط است.

 

NEU: مخفف و مختصر شده برای کلمه NEUTROPHIL است که از دیگر گلبولهای سفید مهم خون است و افزایش و کاهش در تعداد آن مرتبط با بیماری های غالبا عفونی و باکتریایی می باشد اگرچه با بیماریهای دیگری نیز ارتباط دارد.

 

CBC: مخفف CELL BLOOD COUNT است و اشاره به شمارش و اندازه گیری تمام مقادیر قابل اندازه گیری و قابل محاسبه خون دارد . که شاملWBC – RBC – HCT HGB PLT MCH MCV MCHC MPV RDW ……. دارد.

 

WBC: مخفف WHITE BLOOD CELL است و اشاره به تعداد و شمارش سلولهای سفید خون دارد که شامل نوتروفیل – منوسیت – لنفوسیت – بازوفیل – ائوزینوفیل می شود.

 

RBC: مخفف RED BLOOD CELL است و منظور از آن تعداد گلبولهای قرمز خون می باشد.

HGB: مخفف HEMOGLOBIN است و منظور از آن میزان رنگدانه خون انسان است که مقدار آن در خون نشاندهنده کم خونی یا پرخونی و یا طبیعی بودن خون فرد است . PLT: مخفف PLATELET بوده و به تعداد سلول هایی به نام پلاکت در خون اشاره دارد. این سلول های در انعقاد خون نقش دارند. و تعداد آنها مرتبط با بیماریهای انعقادی خون می باشد.

HCT: مخفف HEMATOCRIT می باشد و بیانگر نسبت حجم سلولی خون و بخش مایع خون می باشد.

 

MCV: مخفف MEAN CORPOSCULAR VOLUME است و به میانگین حجم گلبولهای سرخ خون اشاره دارد.

 

جزئیات آزمایش خون:

 

برای آشنایی بیشتر با اجزای این آزمایش و فهمیدن اینکه معنی آن چند حرف انگلیسی با اعدادی که روبه رویشان نوشته می شود چیست، می توانید مطالب زیر را بخوانید...

 

 

RBC

 

RBC مخفف کلمه سلول قرمز خون است. این سلول های قرمز یا همان گلبول های قرمز، در واقع اصلی ترین قسمت خون و عامل رنگ قرمز آن هستند. خود این رنگ قرمز به دلیل وجود ماده ای به نام هموگلوبین است که کمک می کند گلبول قرمز، اصلی ترین وظیفه خود یعنی حمل و نقل اکسیژن و دی اکسیدکربن را انجام دهد. به طور خلاصه می شود گفت گلبول های قرمز وسیله حمل و نقل اکسیژن از ریه به بقیه سلول های بدن هستند.

مقادیر طبیعی: بین ۴/۷ تا ۶/۱ میلیون در هر میکرولیتر خون. این عدد برای خانم ها مقداری کمتر و در کودکان مقداری بیشتر است. چه چیزهایی باعث کاهش آن می شوند؟

 

خونریزی های گوارشی یا خون ریزی های واضح از محل زخم، سوءتغذیه و فقر آهن یا کمبود ویتامین B۱۲ ، شکستن سلول های خونی یا همولیز در اثر بعضی بیماری های خاص مثل فاوسیم، بعضی مشکلات ژنتیکی مثل گلبول های قرمز سلول داسی شکل و مشکلات مغز استخوان باعث پایین آمدن مقدار گلبول های قرمز می شوند.

نارسایی و بعضی مشکلات کلیوی، بیماری های مزمن و تومورهای سرطانی و همچنین بیماری های روماتویید هم باعث از بین رفتن RBCهای خون و کاهش این عدد در برگه آزمایش می شوند.

 

 

RBC Index

الف: تعیین میانگین حجم یک گویچه قرمز (A (MCV

ب: تعیین میانگین مقدار هموگلوبین در یک گویچه قرمز و غیره…..(B – (MCH

ج: گزارش مرفولوژی گویچه های قرمزخون C Red Blood Cell morphology report D Immature cells report

د: گزارش سلولهای نارس

ه: گزارش انگل خونی از جمله انگل مالاریا در صورت مشاهده

E – Malaria Parasit report

آزمایش CBC به طور کامل توسط کارشناس آزمایشگاه انجام می گردد که نتیجه آن بسیار ارزشمنداست

 

 

چه چیزهایی باعث افزایش آن می شود؟

مقدار بالای گلبول قرمز می تواند نشان دهنده ظرفیت بالای حمل اکسیژن باشد. در بعضی ورزشکاران و همچنین زندگی در ارتفاع به خاطر کمبود اکسیژن در هوا باعث افزایش RBC خون می شود. بیماری های ریوی یا کلا هر نوع بیماری ای که هیپوکسی مزمن (کمبود اکسیژن طولانی مدت در بدن) ایجاد می کند، مثلا بیماری مادرزادی قلبی، هم باعث تولید بیشتر RBC می شوند.

نکته:

گلبول قرمز به طور طبیعی بعد از تولید در مغز استخوان ۱۲۰ روز در خون زندگی می کند و در آخر عمر خود خرد می شود و به عناصر سازنده اش تبدیل می شود. مقدار RBC ها در طی بارداری به طور طبیعی کمی کمتر نشان داده می شود چون حجم مایع خون افزایش پیدا کرده است. عدد RBC در واقع مقدار دقیق گلبول های قرمز در ۱میلی لیتر خون محیطی است. بسته به آزمایشگاه و نوع کیت مورد استفاده، ممکن است مقیاس شمارش این سلول فرق کند. خوردن داروهایی مثل کلرامفنیکل هم باعث کاهش RBC می شود.

 

HCT

هموتوکریت یا HCT هم یکی از مقادیر اندازه گیری گلبول قرمز است. به طور کلی «هم» به معنی آهن است و هر جا در هر کلمه ای آمد حتما آن کلمه ارتباطی با گلبول قرمز دارد.

هماتوکریت درصدی از حجم کلی خون است که از گلبول قرمز ساخته شده و با اندازه گیری قسمت قرمز رسوب خون در لوله آزمایش نسبت به کل ارتفاع خون اندازه گیری می شود. به خاطر بیماری ها و شرایط مختلفی که می توانند اندازه گیری RBC و Hgb را با اشکال مواجه کنند، HCT هم اندازه گیری می شود تا به طور مستقیم نشان دهنده اندازه هموگلوبین و گلبول قرمز در خون باشد. این عدد معمولا با درصد نشان داده می شود.

 

مقادیر طبیعی: اعداد بین ۴۲ تا ۵۲ درصد برای آقایان و ۳۷ تا ۴۷ درصد برای خانم ها نرمال به حساب می آید. در خانم های باردار درصد بالاتر از ۳۳ طبیعی است.

 

محدوده خطر: HCT بالاتر از ۶۰ درصد و پایین تر از ۱۵ درصد باید باعث نگرانی پزشک شود.

چه چیزهایی باعث کاهش آن می شود؟

تقریبا همان دلایل RBC،Hgb به علاوه شرایطی مثل پرکاری تیرویید، سیروزکبدی، نارسایی مغز استخوان و میلوم مولتیپل باعث کاهش هماتوریت می شوند.

چه چیزهایی باعث افزایش آن می شود؟

سوختگی، اسهال شدید، بیماری های انسدادی ریوی، از دست دادن زیاد آب، تولید بیش از حد گلبول قرمز عوامل افزایش HCT هستند.

 

نکته:

بیماری هایی که باعث به وجود آمدن شکل های غیرطبیعی گلبول قرمز می شوند (مثل بیماری گلبول قرمز داسی شکل) مقدار HCT را تغییر می دهند. وقتی مقدار گلبول سفید به شدت بالا باشد بر مقدار HCT موثر است. در صورت طبیعی بودن اندازه های گلبول قرمز، مقدار هماتوکریت ۳ برابر هموگلوبین است. هماتوکریت را نباید بلافاصله بعد از خون ریزی شدید اندازه گیری کرد.

 

 

WBC

این سه حرف مخفف «سلول های سفیدخون» و نشان دهنده گلبول های سفید است. اندازه گیری مقدار گلبول های سفید خون یکی از روش های اصلی تعیین وجود عفونت در بدن است چون این سلول ها که جزو سیستم دفاعی بدن هستند در شرایط بیماری های عفونی و غیرعفونی واکنش های مختلفی از خود نشان می دهند.

شمارش WBCها دو جزء دارد:

یکی مقدار کلی گلبول های سفید در یک میلی لیتر خون و جزء دیگر شمارش جزء به جزء این سلول ها چون گلبول سفید خود متشکل از پنج نوع مختلف است که کم و زیاد شدن هر کدام از این انواع معنی خاص خود را دارد. کلمه «diff» که در جلوی CBC به معنی آزمایش خون نوشته می شود درخواست برای شمارش همین انواع مختلف گلبول سفید است.

مقادیر طبیعی: در بزرگسالان و بچه های بالاتر از ۲ سال مقدار گلبول سفید بین ۵ تا ۱۰ هزار در هر میلی لیتر خون طبیعی است.

محدوده خطر: WBC کمتر از ۲۵۰۰ و بیشتر از ۳۰۰۰۰ هر کدام نشان دهنده بیماری هایی هستند که می توانند گاهی خطرناک باشند.

چه چیزهایی باعث کاهش آن می شود؟

لکوپنی یا کاهش گلبول سفید به مقادیر زیر ۴هزار گفته می شود که معمولا در نتیجه نارسایی مغز استخوان، مسمومیت دارویی عفونت بسیار زیاد، سوءتغذیه، بیماری های خودایمنی، ایدز، به وجود می آید. در بسیاری از انواع نارسایی های مغز استخوان (مثلا بعد از شیمی درمانی، رادیوتراپی و...) هم این مقدار کاهش می یابد.

 

چه چیزهایی باعث افزایش آن می شود؟

افزایش گلبول سفید، لکوسیتوز نام دارد و به مقادیر بالاتر از ۱۰هزار گفته می شود. که به طور معمول نشان دهنده عفونت، التهاب، تخریب بافت بدن و یا لوسمی یا سرطان خون است. ضربه و جراحت، استرس و تب هم مقدار WBC را افزایش می دهند.

 

نکته:

عمل اصلی گلبو ل سفید مبارزه با عفونت و حذف عوامل خارجی و مزاحم است و در مواقع آلرژ ی ها هم این سلول ها مسوول بروز واکنش هستند. تغییر هر کدام از انواع WBC معنی خاص خود را دارد و ممکن است نشان دهنده عفونت با میکروب، ویروس و یا حتی استرس باشد. فعالیت شدید بدنی و ورزش سنگین هم برای مدتی باعث بالا رفتن تعداد WBC در خون می شود. بارداری و زایمان هم این مقدار را افزایش می دهند.

 

Hgb

در برگه های آزمایش مختلف ممکن است به صورت های مختلف HGB،Hg، یا Hgb نوشته شود. هم اینها مخفف کلمه هموگلوبین، یکی از عناصر اصلی تشکیل دهنده گلبول قرمز است. این ماده که در آن آهن به کار رفته خود از اسید آمینه تشکیل شده و جایگاه های مختلفی برای ترکیب با اکسیژن دارد. هموگلوبین در جایی که اکسیژن زیاد وجود دارد با آن ترکیب می شود و در محیط کم اکسیژن آن را آزاد می کند. اندازه گیری مقدارکلی هموگلوبین در واقع نوعی نشان هنده تعداد گلبول های قرمز است.

مقادیر اصلی: مقدار طبیعی برای آقایان بین ۱۴ تا ۱۸ گرم در هر دسی لیتر است و برای خانم ها مقادیر بین ۱۲ تا ۱۶ گرم در هر دسی لیتر طبیعی محسوب می شود.

محدوده خطر: هموگلوبین زیر ۵ و بالای ۲۰ مقادیر بحرانی به حساب می آیند و حتما نیازمند رسیدگی فوری هستند.

 

چه چیزهایی باعث کاهش آن می شود؟

دقیقا همان دلایل کاهش گلبول های قرمز چون هموگلوبین را هم تخریب می کنند باز کاهش مقدار آن در خون می شوند. کم خونی، خون ریزی شدید، سرطان، سوءتغذیه، بیماری لوپوس، بیماری های کلیوی و بزرگی طحال باعث کاهش هموگلوبین می شوند. مصرف آنتی بیوتیک ها، آسپیرین و ایندومتاسین و همچنین داروهای ضدسرطان هم هموگلوبین خون را کم می کنند.

 

چه چیزهایی باعث افزایش آن می شود؟

مشکلات ریوی، سوختگی شدید، نارسایی مزمن ریه و از دست دادن زیاد آب (دهیدراسیون ) مقدار این ماده حیاتی را افزایش می دهند. جنتامایسین و متیل دوپا هم جزو داروهایی هستند که عوارض جانبی شان افزایش Hgb است.

 

نکته:

مقدار Hgb در بارداری کاهش می یابد چون با اینکه خون سازی کمی بیشتر شده است اما حجم مایع بدن و خون بالا رفته و مقدارکلی هموگلوبین در هر دسی لیتر آن کاهش می یابد. زندگی در ارتفاع هم به خاطر نیاز بیشتر بدن به اکسیژن و کمبود اکسیژن محیط باعث تولید بیشتر هموگلوبین می شود. در طحال اغلب سلول های پیرخون تخریب می شوند. بزرگ شدن طحال یعنی تخریب بیشتر سلول ها و به همین دلیل به دنبال آن کاهش RBC و Hgb رخ می دهد.

 

Plt

پلاکت ها، اجزای کوچک دیسک شکلی هستند که در خون وجود دارند و از بقیه سلو ل های خونی بسیار کوچک ترند. این ساختارها حاوی آنزیم هایی هستند که باعث انعقاد خون می شوند و وظیفه اصلی آنها جلوگیری از خون ریزی و خارج شدن گلبول قرمز از داخل رگ است.

Plt نشان دهنده تعداد پلاکت ها در هر میلی لیتر مکعب خون است و عدد مربوط به آن معمولا بزرگ ترین عدد برگه آزمایش خون است. به غیر از کنترل سیستم انعقادی خون، از میزان پلاکت برای بررسی روند بهبود نارسایی مغز استخوان و بیماری های خونی هم استفاده می شود.

مقادیر طبیعی: پلاکت بین ۱۵۰ هزار تا ۴۰۰ هزار در هر میلی مترمکعب خون برای بزرگسالان طبیعی است. در نوزادان این مقدار کمی بیشتر است. محدوده خطر: پلاکت زیر ۵۰ هزار یا بیشتر از یک میلیون کاملا غیرطبیعی است و نیازمند توجه ویژه است.

 

چه چیزهایی آن را کاهش می دهد؟

بزرگ شدن طحال، خون ریزی شدید و مصرف پلاکت، لوسمی یا سرطان خون ترومبوسیتوپنی، (انواع وراثتی کمبود پلاکت)، انعقاد منتشر خون در داخل رگ ها، شیمی درمانی بعد از سرطان، عفونت و نارسایی مغز استخوان باعث کاهش PH می شود. عدم تولید پلاکت هم می تواند به خاطر مشکلات استخوانی باشد.

 

چه چیزهایی آن را افزایش می دهد؟

بیماری آرتریت روماتویید، کم خونی فقر آن و مشکلات بعد از برداشت طحال باعث افزایش مقدار پلاکت می شوند. به این عوامل می توان بعضی سرطان ها و بیماری های ژنتیکی خاص را هم اضافه کرد.

 

نکته:

ورزش شدید و قدرتی باعث افزایش میزان پلاکت می شود.

در هنگام قاعدگی مقدار پلاکت کمی کاهش پیدا می کند. قرص های ضدبارداری باعث بالا رفتن مقدار پلاکت می شوند. در حالی که استامینوفن پلاکت را کاهش می دهد.

 

ESR

تست بررسی سدیمانتاسیون گلبولهای قرمز خون( ESR ) یکی از تستهای رایج در آزمایشگاه های تشخیص طبی میباشد که بنا به درخواست پزشک برای بسیاری از بیماران انجام میشود. این تست یک تست ارزان قیمت و البته غیر اختصاصی میباشد که نتایج آن همراه با نتایج سایر تستها ارزشمند و کمک کننده میباشد.

ESR تحت شرایطی مانند بیماری های اتو ایمیون به ویژه روماتیسم مفصلی، در عفونتها، التهابات حاد و مزمن و سرطانها افزایش میابد بنابراین با تنها افزایش میزان رسوب گلبولهای قرمز به تشخیص دقیقی نمیتوان دست یافت.سرعت رسوب گبولهای قرمز خون بر حسب میلیمتر بر ساعت میباشد.

در این تست خون گرفته شده همراه با ضد انعقاد سیترات سدیم در لوله های بلند و باریکی کشیده شده و به صورت عمودی روی پایه های سدیمان قرار داده میشود. پیپت های ESR پیپت های بلندی هستند که از قسمت سر به انتها از ۰ درجه بندی شده اند. خون داخل پیپت ها تا عدد ۰ کشیده شده و بعد از طی ۱ ساعت میزان رسوب گلبولها از عدد ۰ تا جایی که پلاسما شفاف وجود دارد خوانده میشود.

موارد درخواست تست: این تست در موارد مشاهده علائمی مبنی بر التهابات و یا بدخیمی ها و همچنین علائم مربوط به رماتیسم مفصلی مانند درد و ورم مفاصل در خواست میشود. لازم به ذکر است که با توجه به غیر اختصاصی بودن این تست حتما همراه با سایر تستهای ارزشمند و کمک کننده به تشخیص نهایی مانند الکتروفورز پروتئینهای سرم، اندازه گیری فیبرینوژن و ... بنا به علائم بیمار درخواست میشود. همچنین بعد از تشخیص بیماری این تست به منظور ارزیابی میزان پاسخ به درمان در فرد بیمار به صورت دوره ای درخواست میشود. کاهش ESR از مقدار قبلی نشانه از بهبودی و افزایش مجدد آن نشانه ای از عود بیماری میباشد.مقدار نرمال ESR در مردان تا ۱۰ و در زنان تا ۲۰ میلیمتر بر ساعت میباشد.

 

 

موارد افزایش ESR:

افزایش ESR نشانه ای از افزایش گلبولینها و یا فیبرینوژن پلاسما بوده و نیاز به بررسی های بیشتری دارد.

۱ افزایش خفیف در التهابات خفیف و جزئی، حاملگی و آنمی. در آنمی ها به دلیل اینکه میزان گلبولهای قرمز کم میشود دافعه بین این سلولها کمتر از حالت عادی شده و بنابراین میزان رسوب افزایش میابد حال اینکه در پلی سیتمی به دلیل افزایش در تعداد اریتروسیتها دافعه بین سلولی بیشتر شده و این امر باعث کاهش رسوب و کاهش ESR میگردد.

۲ افزایش شدید این تست میتواند بیانگر افزایش در پروتئین های خون از جمله گلبولینها باشد. افزایش گلبولینها در مواردی مانند عفونتها، مولتیپل میلوما، ماکروگلبولنمی والدنشتروم ( در این مورد حتی در غیاب التهاب افزایش ESR باز هم دیده میشود.) و رماتیسم مفصلی دیده میشود.

۳ در زنان معمولا میل به افزایش در ESR بیشتر بوده و در دوران قاعدگی و بارداری میزان آن افزایش میابد.

۴ داروها شامل دکستران، متیل دوپا، تئوفیلین، پنیسیلین پروکاینامید و داروهای پیشگیری از بارداری خوراکی باعث افزایش ESR میگردند. *کاهش ESR معمولا حالت مهمی نبوده و گاهی در موارد پلی سیتمی، لکوسیتوز و ناهنجاری گلبولهای قرمز مانند سیکل سل دیده میشود. همچنین داروهایی مانند آسپیرین، کورتیزون و کینیون باعث کاهش ESR میگردند.

 

 

CRP

CRP یکی از پروتئین های فاز حاد بوده که مانند ESR یک تست ارزشمند در موارد التهابات محسوب میشود و حتی میتوان گفت که این تست از ESR ارزشمندتر میباشد زیرا به محض بروز هر گونه التهابی در بدن افزایش یافته و به مجرد کاهش التهاب و بهبودی میزان آن کاهش میابد بنابر این علی رغم غیر اختصاصی بودن از حساسیت خوبی برخوردار میباشد. بنابراین همراه با تست ESR تست CRP نیز انجام میشود. سایر تستهای همراه با ESRبنا به علائم بیمار شامل تست RF به منظور بررسی رماتیسم مفصلی, تست ANAو سایر تستهای اتوایمیون به منظور بررسی اختلالات اتوایمیون، اندازه گیری سطح فیبرینوژن ، الکتروفورز پروتئین سرم، CBC و سایر تستها میباشد. موارد افزایش ESR: افزایش ESR نشانه ای از افزایش گلبولینها و یا فیبرینوژن پلاسما بوده و نیاز به بررسی های بیشتری دارد.

۱ افزایش خفیف در التهابات خفیف و جزئی، حاملگی و آنمی. در آنمی ها به دلیل اینکه میزان گلبولهای قرمز کم میشود دافعه بین این سلولها کمتر از حالت عادی شده و بنابراین میزان رسوب افزایش میابد حال اینکه در پلی سیتمی به دلیل افزایش در تعداد اریتروسیتها دافعه بین سلولی بیشتر شده و این امر باعث کاهش رسوب و کاهش ESR میگردد.

۲ افزایش شدید این تست میتواند بیانگر افزایش در پروتئین های خون از جمله گلبولینها باشد. افزایش گلبولینها در مواردی مانند عفونتها، مولتیپل میلوما، ماکروگلبولنمی والدنشتروم ( در این مورد حتی در غیاب التهاب افزایش ESR باز هم دیده میشود.) و رماتیسم مفصلی دیده میشود.

۳ در زنان معمولا میل به افزایش در ESR بیشتر بوده و در دوران قاعدگی و بارداری میزان آن افزایش میابد.

۴ داروها شامل دکستران، متیل دوپا، تئوفیلین، پنیسیلین پروکاینامید و داروهای پیشگیری از بارداری خوراکی باعث افزایش ESR میگردند.

*کاهش ESR معمولا حالت مهمی نبوده و گاهی در موارد پلی سیتمی، لکوسیتوز و ناهنجاری گلبولهای قرمز مانند سیکل سل دیده میشود. همچنین داروهایی مانند آسپیرین، کورتیزون و کینیون باعث کاهش ESR میگردند.

 

 

آزمایش گروه های خونی در پلاسمای خون انسان عناصری وجود دارند که به آنها” آگلوتاسیون” می گویند و این خاصیت را دارند که اگر سلول خونی خارجی وارد خون شود آنها را به هم چسبانده و منعقد و بالاخره متلاشی می کند.خون اشخاص به چهار گروه تقسیم می شوند

گروه خونیA:

پلاسمای این گروه دارای آگلوتین مخصوص برای به هم چسباندن گویچه های گروه B است.

گروه خونی B:

– پلاسمای این گروه دارای آگلوتین مخصوص برای به هم چسباندن گویچه های گروه A است.

گروه خونیAB:

– پلاسمای این گروه دارای آگلوتین مخصوص برای به هم چسباندن گویچه های گروهAB است.

گروه خونیO:

پلاسمای این گروه دارای آگلوتین مخصوص برای به هم چسباندن گویچه های گروه O است.

وقتی به بیماری خون تزریق می شود باید آن خون هم کروه بیمار باشد و یا از نوعی باشد که عمل آگلوتاسیون بین خون بیمار و خون دهند موجود باشد(آزمایش کراسمچ)در این حالت خون داده شده با خون بیمار موافق است.

هر گروه خونی می تواند از هم گروه خون دریافت کند. گروه خونی O می تواند به تمام گروههای دیگر خون بدهد و دهنده همگانی است

گروه خونیAB: می تواند از همه گروهها خون بگیرد و گیرنده عمومی است ولی به هیچ گروه دیگر جزخودش نمی تواند خون بدهد گروه AوB فقط به هم گروه خود و گروه AB می توانند خون بدهند

 

صرفنظر از این موضوع عوامل دیگری از جملهRh در تطبیق خون شخصی به خون دیگر مهم است

مشاهده شده که اگر خون انسان را با خون نوعی میمون به نام رزوس مخلوط کنند

گاهی ممکن است اگلوتاسیون انجام شود و گاهی انجام نمی شود .اگر انجام شودRh مثبت و اگر انجام نشودRh منفی است عامل رزوس در خون بعضی افراد وجود دارد و برخی وجود ندارد که به آن Rh مثبت یا منفی می گویند.این عمل از طریق ارث منتقل می شود .اگر پدری Rh مثبت و مادر Rh منفی باشد فرزند آنها ممکن است این عامل را از پدر یا مادر به ارث برده و خونش Rh مثبت باشد خونش با مادر غیر موافق است که منجر به عوارض شدیدی برای فرزند می شود. امار نشان میدهد که ۱۵ درصد مردم جهان Rh منفی و بقیه Rh مثبت هستند.

 

 

CBC

CBC حروف اول سه کلمه انگلیسی زیر است.

کامل=C) COMPLETE)، خونBLOOD:B ، شمارشCOUNT= C

درنتیجه: CBCبه معنای شمارش کامل گویچه های خون است

 

CBC شامل:

۱ شمارش تعداد گویچه های سفید خون در میلی متر مکعب ازخون: WBC

۲٫شمارش تعداد گویچه های قرمز خون در میلی متر مکعب ازخون RBC

۳ شمارش تعداد پلاکت های خون در میلی مترمکعب ازخون platelet count

۴ شمارش افتراقی گویچه های سفید خون تعیین Diff) Count white blood cell differential )

۵– اندازه گیری مقدارهماتوکریت خون HCT

۶ تعیین مقدار مقدارهموگلوبین خون HGB

۷ تعیین اندیکس های (index) گویچه های قرمز خون

 

 

آزمایش قند خون

این ماده منبع اصلی تأمین انرژی در تمام موجودات زنده است. برای اندازه گیری قند خون فرد حتما باید ناشتا باشد، به همین دلیل واژه Fasting به کار می رود، یعنی بعد از مدت کوتاهی گرسنگی قند خون اندازه گیری شده است. این مدت حدود ۱۰ تا ۱۲ ساعت می باشد. اگر سطح قند خون فردی بعد از ۱۲ ساعت ناشتا بیشتر از ۱۰۵ میلی گرم در دسی لیتر باشد، نشان دهنده استعداد ابتلاء وی به دیابت در طی ده سال آینده است. میزان نرمال قند خون بین حداقل ۶۵ تا ۷۰ و حداکثر ۱۰۰ تا ۱۱۰ در محدوده بالا می باشد، البته افزایش خفیف قند خون ممکن است در اثر دریافت اخیر فرد باشد، اما اگر در آزمایشات مکرر میزان آن تغییری نکرد، فرد نیاز به توصیه های رژیمی برای پیش گیری از ابتلا به دیابت در آینده دارد.

 

آزمایش چربی خون

آزمایش چربی خون شامل اندازه گیری کلسترول کل، کلسترول HDL (خوب)، کلسترول LDL (بد) و تری گلیسرید می شود.

برای اندازه گیری دقیق چربی های خون باید ۹ تا ۱۲ ساعت پیش از خون گرفتن، چیزی به جز آب نخورید و ننوشید.

تری گلیسرید نوعی از چربی خون است که در اثر مصرف مواد قندی و نشاسته ای بالا می رود.

کلسترول خون هم با مصرف چربی های غذایی مثل کره، چربی های گوشت، تخم مرغ و مواد لبنی پرچرب، روغن های جامد و مایع، غذاهای سرخ شده و … زیاد می شود

 

مقادیر کلسترول و تری گلیسرید خون

میزان کلسترول و تری گلیسرید خون معمولا به “میلی گرم در دسی لیتر” اندازه گیری می شوند.

این جدول ها میزان های طبیعی و غیرطبیعی انواع چربی های خون را نشان می دهد.

 

میزان کل کلسترول (میلی گرم در دسی لیتر)

تفسیر:

کمتر از ۲۰۰: مطلوب

۲۰۰ تا ۲۳۹: حد مرزی بالا

۲۴۰ و بالاتر:بالا

 

کلسترول بد یا LDL (میلی گرم در دسی لیتر)

تفسیر:

کمتر از ۷۰:مطلوب / برای افراد در معرض خطر بسیار بالای بیماری قلبی

کمتر از ۱۰۰: مطلوب / برای افرادی در معرض خطر بیماری قلبی

۱۰۰ تا ۱۲۹:نزدیک به طبیعی

۱۳۰ تا ۱۵۹:حد مرزی بالا

۱۶۰ تا ۱۸۹: بالا

۱۹۰ و بالاتر:بسیار بالا

 

کلسترول خوب یا HDL (میلی گرم در دسی لیتر)

تفسیر

مردان: کمتر از ۴۰:بد

زنان:کمتر از ۵۰: بد

۵۰ تا ۵۹:بهتر

۶۰ و بالاتر:بهترین

 

تری گلیسرید (میلی گرم در دسی لیتر)

تفسیر:

کمتر از ۱۵۰:مطلوب

۱۵۰ تا ۱۹۹:حد مرزی بالا

۲۰۰ تا ۴۹۹:بالا

۵۰۰ و بالاتر:خیلی بالا

 

 

الکترولیتهای موجود در خون

اندازه گیری الکترولیت هایی همچون پتاسیم،سدیم،کلر و گازکربنیک در خون معمولا در در شرایطی همچون دیابت کنترل نشده،COPD،بیماری کلیوی،بیمارانی که گاواژ میشوند ، بعضی اختلالات داخلی ، آسیب ، ورم و اسیدوز/آلکالوز انجام میشود.

 

پتاسیم:K

بدن به تغییر مقدار پتاسیم بسیار حساس است. با بالا یا پایین رفتن پتاسیم، آریتمی قلبی یا آسیب های عصبی اتفاق می افتد. مقادیر نرمال آن در خون۵ ۳٫۶ میلی اکی والان در لیتر است.

کاهش پتاسیم خون(هایپوکالمی) در مواردی همچون کاهش دریافت غذایی و در وضعیت کاتابولیک ، اسهال، استفراغ ،سیروز کبدی و یا آسپیراسیون رخ میدهد.علاوه بر این مصرف بعضی داروها همچون داروهای مدر و شیرین بیان نیز باعث کاهش سطح پتاسیم خون میشوند. افزایش پتاسیم خون (هایپرکالمی) در اثربیماری کلیوی، آسیب های ناشی از تصادفات،عفونت و خون لیز شده اتفاق می افتد.مصرف داروهایی همچون ممانعت کننده های ACE نیز باعث افزایش پتاسیم میشوند.

 

سدیم:Na

سدیم مهمترین یون در مایع خارج سلولی است و به خاطر خاصیت احتباس دهنده آب ، ارزشمند است. مقادیر نرمال آن در خون ۱۳۵ ۱۴۵ mEq/L است. این الکترولیت در بدن نقشهای زیادی اعمال میکند.

از جمله: فعالیت آنزیمها،کنترل اسمولالیته مایعات داخل عروقی، کنترل تعادل اسید و باز، هدایت ایمپالسهای عصبی ماهیچه ای از طریق پمپ سدیم (همزمان با خارج شدن پتاسیم ، سدیم وارد سلول میشود) و … کاهش سطح سدیم خون (هایپوناترمی)،در اثر از دست دهی سدیم یا احتباس آب یا هردو رخ میدهد. به عنوان مثال اسهال،استفراغ،تعریق زیاد، تزریق مداوم سرم قندی ۵% ،رژیم کم نمک، سوختگی، واکنشهای التهابی، آسیب بافت ها و …

 

 

تفسیر آزمایش کامل ادرار

 

 

آزمایش کامل ادرار UA آزمایش ساده ومهم و گاهی وسیله ای کلیدی برای تشخیص بیماری های کلیوی و اورولوژیک می باشد. این آزمایش شامل بررسی فیزیکی، شیمیایی و میکروسکوپی می باشد. گاهی همین آزمایش ساده و راحت اطلاعات بسیار مهم و الزامی برای تشخیص بیماران را فراهم می آورد.

در تمام بیماران اورولوژی و نفرولوژی U/A الزامی است. با این حال این آزمایش چنانچه به درستی تفسیر نشود ، می تواند باعث گمراهی پزشک شود.

آزمایش کامل ادرار توسط (dipsticks) و میکروسکوپی انجام می شود، خصوصیات فیزیکی ادرار نیز ذکر می گردد.

در این قسمت خلاصه ای از این موارد ذکر میگردد

الف)خصوصیات فیزیکی

۱ رنگ ادرار ـ ادرار طبیعی به رنگ زرد کم رنگ (pale yellow) است که به علت پیگمان یوروکروم(urochrom) می باشد. دلایل تغییر رنگ ادرار عبارت اند از: میزان غلظت ادرار، خوراکی ها ، دارو ها، تولیدات متابولیسم بدن، عفونت ادراری. در صورت تغییر رنگ ادرار باید، تمام این موارد بررسی شوند.

سندروم کهنه ی قرمز(red diaper syndrome)به علت باکتری سراشیا مارسسنس می باشد که باعث نگرانی مادران می گردد.

 

۲ توربیدیتی (شفافیت) ـ ادرار تازه شفاف است و شایع ترین علت کدری آن فسفاتوری است. در موارد کریستال فسفات اضافی در ادرار قلیایی شروع به رسوب می کنند، معمولا متناوب هستند و پس از مصرف غذا یا مقادیر زیاد شیر رخ می دهد. بیمار بی علامت بوده و چنانچه ادرار با اسید استیک (سرکه) اسیدی شود، شفاف خواهد شد.

 

از طرف دیگر در آزمایش میکروسکوپی کریستال های فسفات آمورف دیده خواهد شد.علت دیگر کدری ادرار پیوری است که حضور تعداد زیاد WBC در ادرار و بوی تند و زننده باعث افتراق آن از سایر علل خواهد شد.از علل نادر کدری ادرار کایلوری است که ناشی از ارتباط غیر طبیعی سیستم لنفاوی و ادراری میباشد.

 

۳ وزن مخصوص ادرار ـ با(dipsticks) یا با وسیله ی اپتیک خاصی انجام می گردد. محدوده ی آن از۱/۰۰۱ تا ۱/۰۳۵ می باشد. وزن مخصوص ادرار معمولا نشان گر وضعیت هیدریشن بیمار است؛ ولی، می تواتند، ناشی از عمل کرد غیر طبیعی کلیه نیز باشد.

وزن مخصوص طبیعی بین ۱/۰۰۸ تا ۱/۰۲۰ است، اگر، زیر ۱/۰۰۸ باشد، رقیق است و اگر بالای ۱/۰۲۰ باشد غلیظ می باشد. اگر در چند آزمایش متوالی ۱/۰۱۰ باشد، تشخیص CRF یا ARF مطرح است.

 

علل کاهش وزن مخصوص ادرار

i. مصرف مایعات زیاد

ii. مصرف دارو های مدر

iii. دیابت بی مزه

iv. کاهش توانائی کلیه درتغلیظ ادرار

 

علل افزایش وزن مخصوص ادرار

i) کاهش مصرف مایعات

ii) دیابت شیرین

iii) دهیدریشن به علت تب ، تعریق،استفراغ،اسهال

iv) ترشح نابجای ADH

v) تزریق مواد کنتراست ( پس از IVP میتواند تا ۱/۰۳۵ برسد)

 

علت اسمولاریته ادرار، مواد محلول آن است و از ۵۰ تا ۱۲۰۰ میلی اسمول در لیتر متغیر است. اسمولاریته نیز، تحت تاثیر هیدریشن و عوامل موثر بر وزن مخصوص ادرار قرار می گیرد. نسبت به وزن مخصوص اسمولاریته ادرار نمایش گر بهتری از کار کلیه می باشد، ولی، توسطdipsticks قابل انجام نیست.

 

۴ pH ادرار ـ توسط dipsticks چک می شود. PH ادرار از ۴/۵ تا ۸ متغیر است. متوسط آن در حالت طبیعی ۵/۵تا ۶/۵ است. اگر زیر ۵/۵ باشد، اسیدی و اگر بالای ۶/۵ باشد، قلیایی در نظر گرفته می شود.

در کل pH ادرار نشان گر pH سرم است، مگر، در موارد خاصی مثل RTA وبیماری های خاص کلیه که قدرت اسیدی کردن ادرار مختل است.عدم توانایی کلیه در اسیدی کردن ادرار به میزان زیر ۵/۵ پس از لود اسید برایRTA تشخیصی است.درUTI چنانچه ادرار قلیایی باشد، احتمالا، عامل آن باکتری های اوره آز مثبت مثل پروتئوس می باشد. این باکتری ها با این آنزیم اوره ادرار را به آمونیاک تبدیل می کنند.در تشکیل سنگ های ادراری pH موثر است. سنگ های سیستینی و اسید اوریکی در ادرار اسیدی ایجاد شده و قلیایی کردن ادرار به درمان و پیشگیری آن ها کمک می کند.

 

ب) آزمایش شیمیایی ادرار Dipsticks یک روش آسان، سریع و ارزان می باشد. موادی که با این روش چک می شود شامل خون، پروتئین، گلوکز، کتون، یوروبیلینوژن، بیلیروبین، و گلبول سفید هستند.با این حال چون این آزمایش بر پایه کلرومتری (رنگ) می باشد، هر رنگ اضافی ادرار مثل فنازوپیریدین در این آزمایش اختلال ایجاد می نماید.

مصرف ویتامین ث زیاد منجر به تداخل در واکنش اکسیداسیون شده و منفی کاذب را در گلوکز و بیلیروبین باعث می گردد.ادرار بیش از حد قلیایی منجر به مثبت کاذب پروتئین و از طرفی پایین خوانده شدن وزن مخصوص ادرار می گردد. اگر Dipsticksتاریخ گذشته باشد یا برای مدت طولانی در معرض هوا قرار گرفته باشد، خراب شده و نتیجه آزمایش قابل قضاوت نخواهد بود.

۱) هماچوری ـ حضور RBC بیش از ۳ عدد در ادرار سانتریفوژ شده را هماچوری می نامند که Dipsticks حساسیت بیش از ۹۰% برای شناسایی آن دارد. ولی، اختصاصیت آن به علت مثبت کاذب بالا پایین است.

حضور گلبول قرمز، هموگلوبین و میوگلوبین آنرا مثبت می کند. برای افتراق آن ها از هم ابتدا آزمایش میکروسکوپی انجام می شود، اگر، گلبول قرمز دیده شد، تشخیص هماچوری است؛ اگر، دیده نشد، باید خون بیمار سانتریفوژ شود. اگر سرم بیمار قرمز یا صورتی بود، هموگلوبینوری و اگر شفاف بود میوگلوبینوری مطرح است. علل هماچوری مثبت کاذب شا
ارسال دیدگاه

علائم و درمان عفونت معده و روده (اسهال و استفراغ)

0

علائم و درمان عفونت معده و روده (اسهال و استفراغ)


آنفولانزای معده را که همراه با اسهال و استفراغ است، عفونت معده و روده یا در اصطلاح “گاستروآنتریت” می‌گویند.

اما در واقع این بیماری، به رغم ناراحت کننده بودنش، کوچک‌ترین ارتباطی با آنفولانزا ندارد و در صورت ابتلا به آن، معده و روده‌ی بیمار، عموماً به دلیل عفونت باکتریایی یا ویروسی تحریک و ملتهب می‌شود.

علائم

tn.gastroenteritis.jpg.mid

علائم اسهال و استفراغ، بسته به علت به وجود آوردنده آن، در بازه‌ای بین چند ساعت تا چند روز پس از ابتلا به عفونت معده و روده طول می‌کشد. اسهال مکرر علامت اصلی این بیماری محسوب می‌شود که گاهی اوقات در آن، رگه‌های خون یا مخاط نیز وجود دارد. دیگر علائم ابتلا به عفونت روده و معده عبارتست از:

  • استفراغ
  • حالت تهوع
  • کاهش اشتها
  • دل پیچه
  • احساس درد در اعضاء بدن
  • سر درد
  • دمای بالای بدن (تب)

عفونت معده و روده باعث از دست رفتن آب بدن که گاهی خطرناک‌تر و وخیم‌تر از خود عفونت است، می شود. سالمندان بیش از دیگران در معرض این خطر قرار دارند، که در صورت درمان نشدن و اهمال می‌تواند مرگبار باشد.  بنابراین آگاهی از علائم و نشانه های کاهش آب بدن اهمیت بسیار دارد. نشانه‌های کاهش ملایم آب بدن عبارتند از:

  • تشنگی یا خشکی دهان
  • کدر بودن ادرار
  • سرگیجه و گیجی، به ویژه پس از ایستادن
  • حالت تهوع
  • کمبود انرژی
  • سر درد

نشانه‌های کاهش بیشتر و جدی‌تر آب بدن شامل موارد زیر می‌شود:

  • ضعف و بی‌حوصله گی
  • گرفتگی عضلانی
  • خستگی صورت
  • فرورفتگی چشم
  • نداشتن ادرار یا کم شدن مقدار آن
  • گیجی
  • ضربان قلب سریع

از آنجایی که آب بدن کودکان به سرعت کاهش می‌یابد، اگر کودک دچار اسهال و استفراغ شود، والدین باید به نشانه‌های حاکی از تشنگی شدید، خشکی پوست یا دهان توجه کنند؛ از طرفی چنانچه کودک در سنین پایین‌تر، نوزاد، باشد، کم‌تر کثیف شدن پوشک و خشک‌تر بودن آن در مقایسه با شرایط عادی می‌تواند علامت خطر باشد.

نباید اجازه داد کودکان دچار اسهال و استفراغ تا زمان برطرف شدن علائم به مهد کودک یا مدرسه بروند. والدین باید پیش از دادن هر گونه دارو به کودک با پزشک مشورت کنند. داروهای متداول برای کنترل اسهال و استفراغ معمولاً برای کودکان کمتر از ۵ سال استفاده نمی‌شوند.

برای پیشگیری از ابتلا به عفونت روتاویروس، رایج‌ترین دلیل اسهال و استفراغ کودکان، دو نوع واکسن به نوزادان تزریق می‌شود.

علت

اسهال و استفراغ معمولاً پی‌آمد عفونت معده و روده است.بدن به دلیل عفونت نمی‌تواند به خوبی آب را از مواد موجود در روده جذب کند، به همین دلیل است که اسهال متداول‌ترین علامت عفونت معده و روده است و آب بدن در اثر ابتلا به این بیماری از دست می‌رود. عفونت نورو ویروس و مسمومیت غذایی باکتریایی دو مورد از رایج‌ترین علل اسهال و استفراغ بزرگسالان به شمار می‌رود. در ادامه متداول ترین علل ابتلا به عفونت روده و معده ذکر شده است.

نورو ویروس

نورو ویروس شایع‌ترین علت اسهال و استفراغ بزرگسالان محسوب می‌شود که چون بیشتر در طول فصل زمستان منتشر می‌شود، گاهی اوقات “میکروب استفراغ زمستانی” نیز نامیده می‌شود. بااین حال در هر زمان از سال احتمال بروز عفونت روده وجود دارد. این ویروس در مدفوع بیمار دچار عفونت روده وجود دارد، بنابراین چنانچه بیمار پس از انجام عمل دفع، دستان خود را به خوبی نشوید، ویروس به تمام سطوح، اشیاء و مواد غذایی لمس شده توسط وی منتقل می‌شود و برای چند روز در چنین محیط‌هایی زنده می‌ماند.

سپس عفونت به فرد دیگری انتقال می‌یابد که از این غذاهای آلوده خورده است یا پس از لمس سطح یا شیء آلوده، دست خود را به دهان برده است. قطره‌های کوچک استفراغ یا مدفوع عفونی نیز در فضا پخش می‌شود و موجب بیماری اشخاصی می‌گردد که از این هوای آلوده استنشاق می‌کنند.

عفونت‌های نورو ویروس به سادگی به روش‌های اشاره شده، به ویژه در محیط‌های بسته‌ای مانند بیمارستان، مهد کودک و کشتی تفریحی، منتشر می‌شود.

نورو ویروس گونه‌های متعدد دارد و احتمال دارد که فردی چند بار دچار عفونت نورو ویروس شود، چون ایمنی به وجود آمده پس از هر بار ابتلا به عفونت تنها چند ماه دوام دارد.

مسمومیت غذایی

اکثر عفونت‌های باکتریایی دامن زننده به اسهال و استفراغ پی‌آمد مسمومیت غذایی هستند. احتمال آلودگی باکتریایی غذا در تمامی مراحل تولید، فراوری یا طبخ آن وجود دارد. مسمومیت غذایی برای مثال می‌تواند نشأت گرفته از موارد زیر باشد:

  • طبخ نکردن غذا در دمای مناسب یا به مدت کافی
  • نگهداری نکردن مواد غذایی در دمای مناسب و گرم بودن محیط
  • لمس مواد غذایی توسط شخصی که به خوبی دست‌هایش را نشسته است.
  • مصرف مواد غذایی تاریخ گذشته
  • آلودگی چند جانبه (زمانی که باکتری مضر بین غذا، سطوح و وسایل پخش شود.)

کمپیلوباکتر، سالمونلا و اشرشیا کلی (E. coli) متداول‌ترین باکتری‌هایی هستند که باعث عفونت معده و روده می‌شوند و عموماً در گوشت خام یا نیم‌پز، شیر غیرپاستوریزه و آب تصفیه نشده وجود دارند.

عفونت در زمان سفر

سفر به مناطقی با وضعیت نامناسب بهداشت و آب آلوده احتمال عفونت روده و معده را افزایش می‌دهد، از این نوع عفونت غالباً با اصطلاح “اسهال مسافران” یاد می‌شود.

باکتری‌ها، ویروس‌ها یا انگل‌های گوناگون علت بیماری اسهال مسافران به شمار می‌رود که غالباً به عفونت‌های ناشی از مسمومیت غذایی شباهت دارد. علل دیگر این مشکل عبارتست از:

  • باکتری شیگلا یا انگل انتاموبا: این دو عامل بیماری‌زا به دلیل وضعیت نامناسب بهداشت منتشر می‌شوند و موجب بروز گونه‌ای از اسهال مسافران به نام  اسهال خونی می‌شود.
  • کریپتوزپوریدیوم: انگل موجود در خاک، غذا و آب که به مدفوع انسان یا حیوان آلوده شده است.
  • ژیاردیا لامبلیا: انگل موجود در آب آلوده شده با مدفوع انسان یا حیوان (عفونت‌های ناشی از این نوع انگل را ژیاردیازیس می‌گویند.)

تشخیص

روش های تشخیص ابتلا به عفونت معده و روده عبارتست از:

  • ارزیابی پزشک
  • بررسی احتمال تماس یافتن با آب یا غذای آلوده، مسافرتی که به تازگی انجام شده و مصرف آنتی بیوتیک
  • آزمایش مدفوع در صورت لزوم
  • سیگموئیدوسکوپی در صورت لزوم

عفونت معده و روده معمولاً با توجه به علائم بیماری تشخیص داده می‌شود، اما تعیین علت عفونت روده و معده غالباً نیاز به بررسی بیشتر دارد. گاهی اوقات دیگر اعضاء خانواده یا همکاران به تازگی به بیماری‌ای با علائم مشابه دچار شده‌اند؛ گاهی نیز بروز بیماری را می‌توان در آب آلوده یا غذای طبخ شده به شیوه نامناسب، مواد غذایی فاسد یا آلوده، مانند غذای دریایی خام یا سس مایونز قرار گرفته خارج از یخچال به مدت طولانی، ریشه‌یابی کرد. به تازگی سفر کردن ، به ویژه به کشورهای خارجی با وضعیت بهداشت نامطلوب و مصرف کردن آنتی بیوتیک نیز می‌تواند پزشک را در یافتن علت بیماری یاری کند.

در صورت شدید بودن علائم یا پایداری آن بیش از ۴۸، نمونه مدفوع به آزمایشگاه فرستاده می‌شود تا وجود گلبول‌های سفید خون، باکتری، ویروس یا انگل در آن بررسی شود. اگر بروز علائم بیش از چند روز طول بکشد، پزشک به قید ضرروت روده بزرگ را با سیگموئیدوسکوپ (لوله منعطف مجهز به دوربین برای مشاهده بخش پایینی دستگاه گوارش) معاینه می‌کند تا تعیین کند که آیا بیمار از عارضه‌ای مانند کولیت اولسراتیو رنج می‌برد یا خیر.

درمان

اکثر موارد اسهال و استفراغ نیازی به درمان ندارد و علائم پس از چند روز بهبود می‌یابد، اگرچه در صورت شدید بودن بیماری، دارو مصرف می‌شود. در ادامه راه ها و روش های درمان عفونت معده و روده ذکر شده است.

خود درمانی

water image blog

نوشیدن مایعات فراوان برای جلوگیری از کاهش آب بدن ضروری است، بنابراین بیمار باید آب را در جرعه‌های کوچک و بسیار بنوشد. آب میوه و سوپ نیز مانع از دست رفتن آب بدن بزرگسالان در اثر ابتلا به اسهال و استفراغ می‌شود.

چنانچه بیمار در شرایطی قرار دارد که بیش از دیگران در معرض خطر کاهش آب بدن قرار دارد، برای مثال سن‌اش بالا است یا از بیماری جدی دیگری رنج می‌برد، توصیه می‌شود تا علاوه بر نوشیدن مایعات فراوان، محلول‌های خوراکی جذب مجدد آب نیز مصرف شود. این محلول‌ها معمولاً به صورت بسته‌ای عرضه می‌شوند و می‌توان آن‌ها را بدون نسخه از تمام داروخانه‌ها تهیه کرد. پودر موجود در بسته در آب حل می‌شود تا نوشیدنی‌ای به دست آید که به جایگزین کردن نمک، گلوکز و دیگر مواد معدنی مهمی کمک می‌کند. چنانچه بیمار احتمال دهد که آب بدنش کم شده است باید پیش از مصرف این محلول‌های خوراکی با پزشک عمومی یا داروساز در مورد مفید و مناسب بودن آن‌ها مشورت کند.

اگر بیمار میل به غذا دارد، باید سعی کند تا رژیم غذایی مناسب، متعادل و سالمی را رعایت کند. وی به احتمال زیاد غذاهای بدون ادویه و سبکی مانند برنج یا نان کامل را بهتر از غذاهای چرب، پرادویه، شیرین و سنگین تحمل می‌کند. بهتر است به جای ۳ وعده غذایی سنگین، ۶ وعده غذای سبک و کم‌حجم میل شود.

بیمار نباید دست‌کم تا ۴۸ ساعت پس از بهبود کامل علائم، سر کار برود تا خطر انتقال یافتن عفونت معده و روده از بین برود.

دارو

پزشک در صورت شدید بودن علائم عفونت روده و معده، مصرف بعضی از داروها و قرص های زیر را پیشنهاد می‌کند:

  • داروهای ضد اسهال: داروهای ضد اسهال گاهی اوقات برای کاهش اسهال مصرف می‌شوند. لوپرامید داروی ضد اسهالی است که معمولاً برای درمان عفونت معده و روده استفاده می‌شود. این دارو حرکت مواد موجود در روده را آهسته می‌کند و همچنین جذب آب از دستگاه گوارش را افزایش می‌دهد. یبوست و گیجی دو اثر جانبی رایج لوپرامید و دل پیچه، خواب آلودگی، حساسیت پوستی و نفخ از عوارض نادر آن محسوب می‌شوند. لوپرامید برای بیماران مبتلا به کولیت اولسروز یا دیسانتری (وجود خون یا مخاط در اسهال و تب) و بانوان باردار مناسب نیست؛ اما مصرف آن در دوران شیردهی مجاز است. کودکان زیر ۱۲ سال نباید داروی ضد اسهال مصرف کنند، مگر آن که پزشک معالج، آن را تجویز کرده باشد.
  • داروی ضد استفراغ: داروهای ضد استفراغ، مانند متوکلوپرامید، گاهی اوقات در جلوگیری از استفراغ یا کاهش آن مفید هستند. متوکلوپرامید، به صورت قرص یا آمپول، عضله‌های مورد استفاده در زمان استفراغ را شل می‌کند و در این بین جذب مایعات و مواد غذایی توسط دستگاه گوارش را نیز تسریع می‌کند.
  • آنتی بیوتیک: آنتی بیوتیک‌ها معمولاً برای درمان عفونت معده و روده تجویز نمی‌شوند، چون بسیاری از موارد این بیماری ناشی از ویروس است نه باکتری. حتی هنگامی که باکتری عامل بروز بیماری است، آنتی بیوتیک غالباً بیش از زمانی که بیمار صرفاً منتظر برطرف شدن علائم می‌ماند، مؤثر نیست.بااین حال آنتی بیوتیک در صورت اسهال و استفراغ شدید و تعیین وجود باکتری‌ای خاص در نمونه مدفوع تجویز می‌شود.طعم فلز در دهان، حالت تهوع و استفراغ از اثرهای جانبی مصرف آنتی بیوتیک برای درمان عفونت روده و معده محسوب می‌شود.

درمان در بیمارستان

چنانچه آب بدن بیمار در نتیجه ابتلا به اسهال و استفراغ به شدت کاهش یافته باشد، لازم است تا برای درمان به بیمارستان مراجعه کند. برای مثال در صورت رویارویی با موارد زیر توصیه می‌شود تا بیمار در بیمارستان پذیرش شود:

  • دوره‌های مکرر استفراغ که به معنای ناتوانی بیمار در نگه داشتن مایعات است.
  • بروز علائمی مانند نداشتن ادرار که بیانگر از دست رفتن مقدار زیادی از آب بدن است.
  • ابتلا به عارضه‌ای اصلی مانند بیماری کرون یا HIV که به معنای افزایش احتمال مشکلات جدی است.

بیمار مایعات و مواد غذایی را در بیمارستان به صورت مستقیم و درون وریدی (سرم) دریافت می‌کند.

پیشگیری

615x200-ehow-images-a01-v5-an-prevent-gastroenteritis-800x800

اگر در حال حاضر از عفونت معده و روده رنج می‌برید، باید نکته‌های احتیاطی لازم را رعایت کنید تا باکتری‌ها منتشر نشوند و این بیماری به دیگران سرایت نکند.

  • شستن دست پس از عمل دفع و پیش از خوردن یا تهیه غذا
  • خودداری از تهیه غذا برای دیگران
  • حفظ فاصله با اطرافیان در زمان ابتلا به بیماری
  • بازنگشتن به محل کار تا ۴۸ ساعت پس از برطرف شدن کامل علائم

اقدام‌های زیر از ابتلا به عفونت‌های باکتریایی معده و روده جلوگیری می‌کند:

  • مصرف نکردن شیر غیر پاستوریزه
  • استفاده از تخته خردکن و وسایل جداگانه برای گوشت خام و دیگر مواد غذایی
  • شستن کامل سبزیجات و مواد سالاد
  • در صورت نگهداری غذا به مدت بیش از دو ساعت، مطمئن شوید که دمای محیط نگهداری غذا بسیار بالا یا بسیار پایین باشد.
  • تمیز نگه داشتن آشپزخانه
  • شستشوی دست پس از انجام عمل دفع، پیش از تهیه یا طبخ غذا، پس از لمس کردن حیوانات و پیش از میل کردن غذا.
  • نوشیدن آب معدنی و تصفیه شده در سفرهای خارجی و دریافت واکسن‌های توصیه شده.

انتقال عفونت معده و روده به سادگی ممکن است پیش بیاید. بنابراین شستن دست ها، عدم استفاده از مواد غذایی که از سلامت آنها مطمئن نیستیم و استفاده از سرویس های بهداشتی تمیز در مسافرت برای پیشگیری از این مشکل حائز اهمیت می باشد. درمان عفونت روده و معده معمولا ساده می باشد، اما در صورت اهمیت ندادن به آن ممکن است آب بدن دفع شود و باعث مشکلات جدی برای بیمار شود. در صورت بروز اسهال و استفراغ که از علائم شایع عفونت معده و روده است، باید به جلوگیری از کم شدن آب بدن توجه کرد. در صورت بروز اسهال و استفراغ در کودکان و نوزادان باید سریعا به پزشک مراجعه کرد.


ارسال دیدگاه

اسورال (OSVERAL )

0

اسورال (OSVERAL )

نام ژنريك : دفراسيروكس

نام تجاري : اسورال

 

مكانيسم اثر : اسورال داروي شلات كننده انتخابي اتم آهن سه ظرفيتي مي­باشد. در واقع يك ليگاند سه ظرفيتي با تمايل بسيار بالا به اتم آهن مي­باشد كه به نسبت 2 به 1 به آهن متصل مي­شود.

 

فارماكوكينتيك :

زمان لازم براي رسيدن به حداكثر غلظت پلاسمايي : 5/1 تا 4 ساعت

فراهمي زيستي براي سوسپانسيون خوراكي در مقايسه با دوز وريدي : 70%

ميزان اتصال به پروتئين­هاي پلاسما : 99%

متابوليسم دارو : اصلي­ترين راه متابوليسم دارو به روش گلوكورونيداسيون مي­باشد.

حذف : عمده­ترين راه دفع دارو از طريق مدفوع مي­باشد (84 %) و قسمت كمي از دارو از طريق كليه دفع مي­شود. (8%)

 

موارد مصرف :

  • ·   درمان تجمـع مزمن آهن در بيمـاران تالاسمي بتا ماژور بالاي 6 سال كه  به طور مكـرر خون دريـافت مي­كنند. ( كسانيكه در ماه بيشتر از7ml/kg خون تزريق مي كنند .)
  • ·      درمان تجمع مزمن آهن در بيماراني كه خون دريافت مي­كنند و دفروكسامين در آنها منع مصرف دارد :

¹          در بيماران كم خوني ديگر غير از بتا تالاسمي ماژور

¹          در بيماران  2 تا 5 ساله

¹       در بيماران بتا تالاسمي ماژور كه به طور غيرمكرر خون دريافت مي­كنند ( بيماراني كه در ماه كمتر از 7ml/kg خون دريافت مي كنند )

 

تجويز: 

توصيه مي­شود تجويز دارو در بيماراني كه مداركي دال بر تجمع مزمن آهن دارند انجام گردد. به عنوان مثال تزريق خون در حدود ml/kg100 در ماه ( تزريق 20 واحد براي يك بيمار 40 كيلوگرمي ) و يا  فريتين سرم به طور دايم بيشتر از 1000mcg/L باشد.

 

دوز شروع :

دوز پيشنهادي براي شروع اثر دارو روزانه 20mgبر اساس كيلوگرم وزن بدن است.

 

دوز نگهدارنده :

توصيه مي­شود در بيماراني كه اسورال دريافت مي­كنند، سطح فريتين سرم به صورت ماهيانه يك بار مورد سنجش قرار گيرد و بعد از تنظيم دوز دارو، بر اساس روند كاهش غلظت فريتين سرم، هر سه تا شش ماه يك بار انجام گيرد. تنظيم دوز بر اساس ميزان پاسخ بيمار به كاهش ميزان آهن تجمع يافته انجام مي­شود كه به صورت افزايش 5 تا 10 ميلي گرم بر اساس وزن بدن انجام مي­­گيرد. مصرف دوزهاي بالاي mg/kg 30 توصيه نمي­شود.­ در صورتيكه ميزان فريتين سرم به كمتر از mcg/L 500 كاهش يافت، از ادامه مصرف دارو صرفنظر شود.

 

طريقه آماده سازي دارو :

قرص اسورال بايد با معده خالي و حداقل نيم ساعت قبل از غذا روزانه يك بار و ترجيحا" در يك ساعت مشخص در طول شبانه روز مورد استفاده قرار گيرد. قرص را در يك ليوان آب، آب سيب و يا آب پرتقال ( 100 تا 200 ميلي ليتر ) انداخته و تا زمانيكه يك سوسپانسيون بدست آيد آن را هم بزنيد.

 

بارداري :

مطالعات باليني زيادي بر روي دفراسيروكس انجام نشده است. بهتر است در دوران بارداري مگر در موارد ضروري مورد استفاده قرار نگيرد.

 

شيردهي :

ترشح دفراسيروكس در شير مشخص نمي­باشد و بهتر است با احتياط در اين دوران مورد استفاده قرار گيرد.

 

موارد منع مصرف :

  • ·      افزايش حساسيت به ماده مؤثره و يا هر يك از مواد جانبي موجود در دارو
  • ·      مصرف همزمان با ديگر داروهاي شلات كننده آهن
  • ·       كليرانس كراتينين كمتر از  60ml/min

 

هشدار :

.      در بيماران داراي نقص عملكرد كليه :

در مورد مصرف اسورال در اين بيماران مطالعه كافي انجام نشده است. در بيماراني كه داراي كليرانس كراتينين كمتر از  60ml/min دارند منع مصرف دارد.

  • ·      در بيماران داراي نقص عملكرد كبدي :

در مورد مصرف اسورال در اين بيماران مطالعه كافي انجام نشده است بنابرين مصرف دفراسيروكس در اين بيماران بايد با احتياط صورت گيرد. عملكرد كبد در تمام بيماراني كه داروي دفراسيروكس را دريافت مي­كنند بايد ماهيانه يك بار مورد ارزيابي قرار گيرد.

 

تداخلات :

  • ·    مصرف همزمان اسورال با آنتي اسيدهاي حاوي آلومينيوم به طور رسمي مورد مطالعه قرار نگرفته است. اگرچه دفراسيروكس تمايل كمتري به آلومينيوم در مقايسه با آهن دارد ولي با اين حال مصرف همزمان آنها توصيه نمي­شود.
  • ·      فراهمي زيستي اسورال با غذا به صورت متغير افزايش مي­يابد.
  • ·    متابوليسم دفراسيروكس با كمك آنزيم­هاي UGT انجام مي­گيرد. با اين حال، غلظت پلاسمايي اين دارو با القاء كننده­هاي قوي UGT مانند ريفامپيسين، فنوباربيتال و يا فني توئين كاهش نمي­يابد.

 

عوارض جانبي :

سردرد، اسهال، يبوست، تهوع، دردهاي شكمي، نفخ، افزايش ترانس آمينازهاي كبدي، راش پوستي، افزايش كراتينين خون، وجود پروتئين در ادرار.

 

اشكال دارويي :

اسورال به صورت قرصهاي بازشونده 125، 250 و 500 ميلي گرمي به منظور تهيه سوسپانسيون در بسته­هاي 84 عددي قابل تهيه است.


ارسال دیدگاه

بیماری کم کاری تیروئی , رزیم غذایی

0

گر دنبال مقاله ای کامل در مورد بیماری کم کاری تیروئید هستید، مجله پزشکی دکتر سلام برای شما این مقاله را آماده و منتشر کرده است. در این مقاله توضیحاتی در مورد این بیماری، علائم و نشانه ها و رژیم غذایی برای بیمارانی که دچار کم کاری تیروئید شده اند را می توانید مطالعه بفرمایید.

بیماری کم کاری تیروئید

کم کاری تیروئید چیست؟
هیپو تیروئیدی یا کم کاری تیروئید (غدد تیروئید کم فعال) زمانی اتفاق می افتد که غده تیروئید میزان هورمون تیروئید کمتر از حد طبیعی تولید کند. نتیجه این اتفاق کاهش بسیاری از فعالیتهای بدن است. گرچه کم کاری تیروئید می تواند موقتی باشد، ولی معمولاً یک وضعیت دائمی است. برخی مطالعات نشان می دهند که 10 درصد زنان و 3 درصد مردان کم کاری تیروئید دارند.
نشانه های هیپوتیروئیدی چیست؟
در مراحل ابتدایی ممکن است علائم کمی بروز کند چرا که بدن توانایی جبران نسبی غده تیروئید از کار افتاده را با افزایش تحریک آن دارد. این مسئله بسیار شبیه فشار دادن پدال گاز برای حرکت با سرعت قبلی در وقتی که ماشین از تپه بالا می رود است. به هرحال به دلیل آنکه تولید هورمون تیروئید کاهش یافته و متابولیسم بدن کند شده است نشانه های مختلفی می تواند بروز کند.
– خستگی فراگیر
– خواب آلودگی
– فراموشکاری
– مشکلات یادگیری
– ناخن و موی خشک و شکننده
– پوست خشک و خارش دار
– صورت پف آلود
– یبوست
– ناراحتی عضلات
– اضافه وزن و احتباس ادراری
– جریان قاعدیگی سنگین یا غیر طبیعی
– افزایش فراوانی سقط
– افزایش حساسیت به داروها

هیپوتیروئیدسیم حالتی است که با پیشرفت کند کم کاری تیروئیدی مشخص می‌شود. و در انواع مختلف دسته بندی می‌شود.
• نوع اولیه : بیش از 95 درصد موارد مبتلایان دچار کم کاری اولیه تیروئید هستند که اختلال عملکرد خود غده تیروئید است.
• نوع ثانویه : کم کاری تیروئید به علت نارسایی هیپوفیز را هیپوتیروئیدی ثانویه گویند.
• نوع ثالثیه : کم کاری تیروئید ناشی از نارسایی هیپوتالاموس را هیپوتیروئیدی ثالثیه گویند.
• وجود هیپوتیروئیدی از زمان تولد را کرتینیسم گویند. مادر نیز ممکن است دچار کم کاری تیروئیدی باشد.
• تیروئیدیت اتوایمیون (تیروئیدیت هاشیموتو) شایعترین کم کاری تیروئید در بالغین است که غده تیروئید توسط سیستم ایمنی بدن مورد تهاجم قرار می‌گیرد.
• کم کاری تیروئید در مبتلایان به پرکاری تیروئید که توسط ید رادیواکتیو ، جراحی یا داروهای ضد تیروئیدی درمان شده‌اند نیز مشاهده می‌شود.

رژیم غذایی در کم کاری تیروئید:
1- برخلاف مبتلایان به پرکاری تیروئید، این بیماران باید از مصرف زیاد مواد غذایی گواتروژن پرهیز کنند و سبزی جات را به صورت پخته مصرف نمایند. مواد غذایی گواتروژن شامل انواع کلم، شلغم، روغن گلزا ( کانولا ) ، بادام زمینی، ارزن و سویا است.
2- سویا می تواند مانع جذب کافی داروهای تیروئید شود. بنابراین باید در مصرف آن احتیاط گردد.
3- توجه داشته باشید که از نمک در پایان پخت غذا استفاده کنید، زیرا در غیر این صورت ید موجود در نمک هنگام برداشتن درب ظرف غذا، همراه با بخار خارج می شود. در این صورت شما میزان ید کمتری از آن چه که انتظار می رود دریافت خواهید کرد. در ضمن نمک یددار را نباید در شیشه های شفاف و در معرض نور نگهداری کرد.
4- توجه کنید که زیاده روی در مصرف ید باعث کم کاری تیروئید خواهد شد.
5- تنظیم کالری دریافتی برای جلوگیری از افزایش وزن ضروری است. برای این منظور مشاوره با کارشناس تغذیه، همراه با استفاده از درمان دارویی توصیه می شود.
6- اطمینان نسبت به تأمین مقادیرکافی ویتامین های C ، A، E و ویتامین های گروه B به ویژه B2 ، B3 ، B6 که برای تولید هورمون تیروئید ضروری هستند لازم است. لذا مصرف منظم مواد غذایی زیر در برنامه ی غذایی روزانه توصیه می شود:
* منابع مناسب ویتامین C: توت فرنگی، آناناس، هندوانه، موز ، سیب زمینی و هلو .
* منابع مناسب ویتامین A: جگر، تخم مرغ ، ماهی های روغنی، سبزی های سبز رنگ ( به جز گیاهان خانواده ای کلم )، سبزی ها و میوه های زرد و نارنجی رنگ. هر چه این میوه ها و سبزی ها پررنگ تر باشند غلظت ویتامین در آنها بیشتر است.
* منابع مناسب ویتامین E: روغن های گیاهی،مغز دانه ها ( به جز بادام زمینی ) وغلات.
* منابع مناسب ویتامین B: غلات سبوس دار، گوشت گاو، گوشت ماکیان و ماهی .
* استفاده از منابع مناسب غنی از روی، نظیر غذاهای دریایی، گوشت قرمز، گوشت ماکیان و غلات سبوس دار.
* استفاده از مکمل مولتی ویتامین و املاح در کنار منابع غذایی بالا.
*مصرف منظم منابع غنی از فیبر، نظیر سبزی ها، میوه هایی مانند انجیر، آلو، سیب ، مرکبات، همچنین حبوبات و غلات سبوس دار، برای برطرف شدن یبوست.
*نوشیدن آب به مقدارکافی (حداقل 7 لیوان) بسیار ضروری است.
* پرهیز از مصرف قند های ساده مانند قند و شکر، شیرینی جات و …
* پرهیز از مصرف زیاد نوشیدنی های کافئین دار، میانه روی در مصرف فرآورده های شیری و گندم.
* استفاده از منابع غنی از آهن مانند جگر، گوشت قرمز و غلات غنی شده با آهن، به ویژه در افرادی که دارای کم خونی ناشی از فقر آهن نیز می باشند.
* استفاده از منابع غنی B12 مانند جگر گاو، جگر مرغ، گوشت گاو، ماهی قزل آلا به ویژه در افرادی که دارای کم خونی ناشی از کمبود این ویتامین هستند. عدم توجه به کم خونی با هر منشائی که باشد، در تشدید ضعف و خستگی و بسیاری از علایم دیگر مؤثر خواهد بود.
* استفاده از اسیدهای چرب ضروری به ویژه مکمل امگا – 3 که منبع غنی آن ماهی های روغنی آب های سرد هستند، می تواند در تخفیف برخی علایم مفید باشد. کمبود اسیدهای چرب ضروری می تواند باعث بر هم خوردن تعادل در عملکرد غده ی تیروئید شود.
با توجه به آن چه که ذکر شد، اصلاح رژیم غذایی با توجه به نوع بیماری تیروئید بسیار مهم است.در ضمن باید در نظر داشته باشید که در پرکاری و کم کاری تیروئید، رژیم غذایی هرگز نمی توان جایگزین درمان دارویی باشد؛ بلکه باید به عنوان یک اقدام تکمیلی بسیار مفید همراه با درمان دراویی در طول زندگی مورد توجه قرار گیرد.

T4 آزاد (تیروکسین) هورمون تیروئید فعال در خون. بسیار مهم است که به خاطر داشته باشید که در خون افراد طبیعی دامنه ای از هورمون T4 درست مثل دامنه قد و وزن وجود دارد که محدوده طبیعی تلقی می شود و مقدار هورمون تیروئید برای جمعیت عمومی امکان دارد که برای یک فرد خاص مناسب نباشد.
پادتن های ضد تیروئید ? احتمال وجود التهاب تیروئید خود ایمنی را که می تواند عامل هیپوتیروئیدی باشد نشان می دهند.
یک پزشک عمومی می تواند تشخیص هیپوتیروئیدی را بگذارد اما غالباً به کمک یک متخصص غدد، پزشکی که در بیماریهای تیروئید تخصص دارد، نیاز می شود.
هیپوتیروئیدی چگونه درمان می شود؟
هیپوتیروئیدی با یک درمان تک دوز روزانه لووتیروکسین که به صورت قرص داده می شود درمان می گردد. یک پزشک با تجربه می تواند دوز و شکل صحیح را برای بازگشت تیروئید به وضعیت طبیعی تجویز نماید. در بیماران مسنی که بیماریهای زمینه ای ماند بیماری قلبی دارند معمولاً دوز پایین دارو شروع می شود در حالیکه در بیماران جوان و سالم دوز کامل درمانی به یکباره جایگزین می شود. هورمون تیروئید در بدن بسیار کند عمل می کندو بنابراین چند ماه پس از شروع درمان طول می کشد تا درعلایم بهبودی مشاهده شود.
از آنجا که بسیاری از موارد هیپوتیروئیدی، دائمی و اغلب پیشرونده هستند ضروری است که درمان این وضعیت در طول زندگی فرد ادامه پیدا کند. اندازه گیری دوره ای سطح TSH و وضعیت بالینی برای اطمینان از اینکه دوز مناسب تجویز شده است ضروری است چرا که ممکن است نیاز به تعدیل دوزهای درمانی در زمانهای مختلف وجود داشته باشد. تعدیل مطلوب برای هورمون تیروئید حیاتی است چرا که بدن بسیار حساس به تغییرات حتی جزیی هورمون تیروئید است. قرصها در 10 قدرت مختلف تولید می شوند و ضروری است که آنها را در هر روز به طور ثابتی دریافت نمود.
دوزی از هورمون تیرویی که کم باشد ممکن است نتواند از بزرگ شدن غده پیشگیری کند و باعث پایدار ماندن نشانه ها همراه با افزایش سطح کلسترول خون شود که به نوبه خود می تواند خطر تصلب شرایین و بیماری قلبی را افزایش دهد. دوزی از هورمون تیرویی که خیلی زیاد باشد می تواند باعث بروز نشانه های هیپر تیروئیدی شود و بار اضافی بر روی قلب ایجاد کرده و منجر به افزایش خطر بروز پوکی استخوان گردد.
بسیار مهم است که دوز دارو در زنانی که تصمیم به باردار شدن دارند به خوبی تنظیم شود چرا که هیپوتیروئیدی می تواند بر رشد و نمو جنین تأثیر بگذارد. غالباً در طی حاملگی جایگزینی هورمون تیروئید تغییر میکند و بنابراین مراقبت بیشتری لازم است. داروها و مکملهای مختلفی (خصوصاً آهن) می توانند مشخصاً بر جذب هورمون تیروئید تآثیر بگذارند و بنابراین سطح هورمون نیاز به مراقبتهای بیشتری در طی بیماری یا تغییر داروها دارد.
هورمون تیروئید برای کارکرد و نمو طبیعی مغز در جنین و نوزاد حیاتی است و شیرخوارنی که به درمان جایگزین با هورمون تیروئید نیاز دارند نباید با محلولهای مایع در بازار درمان شوند، چرا که هورمون فعال ممکن است پس از حل شدن خراب شود و نوزاد هورمون تیروئید کافی دریافت نکند. به جای آن شیرخواری که هیپوتیروئیدی دارد باید به وسیله شکستن قرص به اندازه صحیح و سپس حل نمودن آن در یک قاشق چایخوری مایع درمان شود. مدیریت مناسب در درمان هیپوتیروئیدی نیاز به مراقبت پیوسته توسط یک پزشک مجرب دارد.


ارسال دیدگاه
صفحه بعد »
تمام محتوای این سایت گردآوری شده سیستم فیدخوان سایت می باشد و هیچ مسئولیتی در قبال نوشته های آن متوجه سایت نمی باشد.
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت برای گردآورنده آن محفوظ می باشد.